Księga Psalmów 132interlinia hebrajsko-polska

Pamiętaj, Panie, Dawida i wszystkie jego utrapienia;

Jak przysiągł Panu i ślubował potężnemu Bogu Jakuba, mówiąc:

Zaprawdę, nie wejdę do przybytku, do mego domu, i nie wstąpię na posłanie mego łoża;

I nie dam zasnąć swoim oczom ani drzemać swoim powiekom;

Póki nie znajdę miejsca dla Pana, mieszkania dla potężnego Boga Jakuba.

Oto usłyszeliśmy o niej w Efrata, znaleźliśmy ją na polach leśnych.

Wejdźmy do jego przybytków, oddajmy pokłon u podnóżka jego stóp.

Powstań, Panie, i wejdź do miejsca twego odpoczynku, ty i arka twojej mocy.

Niech twoi kapłani ubiorą się w sprawiedliwość, a twoi święci niech się radują.

Ze względu na Dawida, twego sługę, nie odtrącaj oblicza twego pomazańca.

Przysiągł Pan Dawidowi prawdę i nie wycofa się z tego: Z owocu twoich bioder posadzę na twoim tronie.

Jeśli twoi synowie będą strzegli mojego przymierza i moich świadectw, których ich nauczę, to wtedy i ich synowie aż na wieki będą siedzieli na twoim tronie.

Pan bowiem wybrał Syjon i upodobał go sobie na mieszkanie:

To będzie mój odpoczynek aż na wieki; tu będę mieszkał, bo go sobie upodobałem.

Będę obficie błogosławił jego żywność, a jego ubogich nasycę chlebem.

Jego kapłanów przyodzieję zbawieniem, a jego święci będą wołać radośnie.

Tam sprawię, że zakwitnie róg Dawida; tam zgotuję pochodnię memu pomazańcowi.

Okryję jego nieprzyjaciół wstydem, ale nad nim rozkwitnie jego korona.