Co to za święto
Dzień Trąbienia (Jom Terua) przypada pierwszego dnia siódmego miesiąca. Pismo określa go jako „dzień odpoczynku, upamiętniony dęciem w trąby, święte zgromadzenie" (Kapłańska 23,24). Głos szofaru — rogu baraniego — wzywał lud do skupienia, czujności i przygotowania na najświętsze dni roku, które nadchodziły dziesięć dni później.
W późniejszej tradycji dzień ten stał się znany jako Rosz Haszana („głowa roku"). W Piśmie jednak jego istotą jest trąbienie: sygnał zwołania, ostrzeżenia i królewskiej proklamacji.
Znaczenie prorocze
Trąba w Piśmie zapowiada zgromadzenie ludu Bożego i przyjście Mesjasza w chwale. Paweł pisze o zmartwychwstaniu „na ostatnią trąbę" (1 Koryntian 15,52) oraz o tym, że sam Pan zstąpi „na głos trąby Bożej" (1 Tesaloniczan 4,16). Dzień Trąbienia kieruje wzrok ku temu wielkiemu, ostatecznemu zwołaniu.
Jest to również wezwanie do czuwania. Głos szofaru poprzedza Dzień Pojednania — dając czas na opamiętanie i powrót do Jahwe, zanim nadejdzie dzień sądu i oczyszczenia.