Poznaj ludzi, przez których działał Jahwe.

Tak. Bóg poświęcił siódmy dzień już przy stworzeniu (Rdz 2,3), na długo przed Synajem, a Jeszua zachowywał go, będąc „Panem szabatu" (Mk 2,28). Pismo nigdzie nie przenosi sabatu na niedzielę.

Nie. Jeszua powiedział wprost: „Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić" (Mt 5,17). Wiara nie obala Prawa — „przeciwnie, utwierdzamy prawo" (Rz 3,31).

Tak. „Na początku było Słowo… i Bogiem było Słowo" (J 1,1), a „to Słowo stało się ciałem" (J 1,14). W Mesjaszu „mieszka cieleśnie cała pełnia Bóstwa" (Kol 2,9).

Rozróżnienie czyste/nieczyste z Kpł 11 i Pwt 14 pozostaje w mocy. Czyste są m.in. zwierzęta przeżuwające o rozdzielonych kopytach oraz ryby mające płetwy i łuski.

Bóg sam objawił swoje imię: „To jest moje imię na wieki" (Wj 3,15). W przekładach zastąpiono je słowem „PAN"; przywracamy imię tam, gdzie występuje w oryginale. Nie stosujemy formy „Jehowa".

Pismo wyznacza konkretne święta Jahwe — Pesach, Szawuot, Sukot i pozostałe moadim (Kpł 23). Nie ma w nim 25 grudnia ani nakazu jego obchodzenia; wracamy do świąt ustanowionych przez Boga.