łokieć
אַמָּה ammah · πῆχυς pēchys
≈ 45 cm (44 cm – 46 cm)
2 piędzi = 6 szerokości dłoni = 24 palce
Odległość od łokcia do końca palców — zwykle ok. 44,5 cm.
Łokieć, efa, sykl, talent, denar, godzina szósta — ile to dziś? Przelicznik, tabele z wersetami i miary zaznaczone w tekście Pisma.
300 łokci ≈ 134 m
Zakres szacunków: 132 m – 137 m
= 257 długich łokci = 600 piędzi = 1 800 szerokości dłoni = 7 200 palców
Odległość od łokcia do końca palców — zwykle ok. 44,5 cm.
Rdz 6,15: „…Długość arki będzie na trzysta łokci, pięćdziesiąt łokci – jej szerokość, a trzydzieści łokci – jej wysokość.”
Przykłady z Biblii:
Wartości są przybliżone. Pismo podaje relacje między jednostkami (np. „sykl to dwadzieścia ger” — Wj 30,13; „omer to dziesiąta część efy” — Wj 16,36), a wielkości współczesne wynikają z zachowanych odważników, naczyń i budowli — dlatego przy wielu jednostkach podajemy zakres szacunków.
Podstawą był łokieć — odległość od łokcia do końca palców.
אַמָּה ammah · πῆχυς pēchys
≈ 45 cm (44 cm – 46 cm)
2 piędzi = 6 szerokości dłoni = 24 palce
Odległość od łokcia do końca palców — zwykle ok. 44,5 cm.
≈ 52 cm (51 cm – 53 cm)
łokieć + szerokość dłoni (7 szerokości dłoni)
Łokieć „liczony jako łokieć i szerokość dłoni” (Ez 40,5) — ok. 52 cm; nim mierzy świątynię Ezechiel.
זֶרֶת zeret
≈ 22 cm
½ łokcia = 3 szerokości dłoni
Rozpiętość dłoni od kciuka do małego palca — pół łokcia, ok. 22 cm.
טֶפַח tefach
≈ 7,4 cm (7,3 cm – 7,6 cm)
⅙ łokcia = 4 palce
Szerokość czterech złączonych palców — ok. 7,4 cm.
Nie zaznaczamy w tekście: „dłoń” w UBG to prawie zawsze ręka — miarą jest tylko w 6 z 42 wystąpień.
אֶצְבַּע etsba
≈ 1,9 cm (1,8 cm – 1,9 cm)
¼ szerokości dłoni
Szerokość palca — ok. 1,9 cm.
Nie zaznaczamy w tekście: zwykle chodzi o palec ręki — miarą jest w kilku z 55 wystąpień.
קָנֶה qaneh
≈ 3,12 m (3,08 m – 3,2 m)
6 długich łokci
Trzcina miernicza z widzenia Ezechiela: sześć długich łokci, ok. 3,1 m.
Nie zaznaczamy w tekście: „pręt” to też zwykła gałązka (np. Rdz 30,37–41) — miarą jest w 18 z 46 wystąpień; zaznaczamy go tylko w Ez 40–42.
≈ 890 m (880 m – 914 m)
2000 łokci
Odległość, jaką tradycja żydowska (nie Tora) uznawała za dozwoloną w szabat — 2000 łokci, ok. 900 m; wyprowadzano ją m.in. z Joz 3,4.
ὀργυιά orgyia
≈ 1,85 m (1,8 m – 1,9 m)
rozpiętość rozłożonych ramion
Miara głębokości wody — rozpiętość ramion, ok. 1,85 m.
στάδιον stadion
≈ 185 m (177 m – 192 m)
600 stóp greckich; 8 stadionów ≈ 1 mila rzymska
Grecka miara odległości (długość bieżni) — ok. 185 m.
μίλιον milion
≈ 1,48 km (1,47 km – 1,49 km)
1000 podwójnych kroków
Rzymska mila — tysiąc podwójnych kroków, ok. 1,48 km.
Miary zboża (efa, chomer) i płynów (bat, hin, log). Efa i bat miały tę samą pojemność (Ez 45,11).
אֵיפָה efah
≈ 22 l (21 l – 36 l)
= 1 bat = 10 omerów = ⅒ chomera
Miara zboża i mąki, ok. 22 l (tyle mieszczą dzbany opisane jako „bat”; starsze szacunki dawały do ok. 36 l).
עֹמֶר omer
≈ 2,2 l (2,1 l – 3,6 l)
⅒ efy (Wj 16,36)
Dzienna porcja manny na osobę — dziesiąta część efy, ok. 2,2 l.
סְאָה seah
≈ 7,3 l (7 l – 12 l)
⅓ efy
Miara mąki i zboża, w UBG „miarka” lub „miara” — trzecia część efy, ok. 7,3 l.
Nie zaznaczamy w tekście: „miara” w UBG to zwykle miara w ogóle („żadną miarą”) — jednostką jest w 9 z 68 wystąpień.
קַב qav
≈ 1,2 l
⅙ sea (wg późniejszych źródeł żydowskich)
Mała miara sypka, ok. 1,2 l.
חֹמֶר chomer
≈ 220 l (210 l – 360 l)
= 10 ef = 1 kor (Ez 45,11.14)
Największa miara sypka — „ładunek osła”, dziesięć ef, ok. 220 l.
כֹּר kor · κόρος koros
≈ 220 l (210 l – 360 l)
= 1 chomer = 10 ef lub 10 bat (Ez 45,14)
Duża miara zboża i oliwy, równa chomerowi — ok. 220 l. W Łk 16,7 UBG oddaje ją jako „korzec”.
בַּת bat · βάτος batos
≈ 22 l (21 l – 36 l)
= 1 efa (Ez 45,11) = 6 hinów
Miara płynów (wina, oliwy, wody) — tyle co efa, ok. 22 l. W Łk 16,6 UBG oddaje ją jako „baryłka”.
הִין hin
≈ 3,7 l (3,5 l – 6 l)
⅙ bat (wg późniejszych źródeł żydowskich)
Miara oliwy i wina przy ofiarach — ok. 3,7 l.
לֹג log
≈ 0,31 l (0,29 l – 0,5 l)
1/12 hinu (wg późniejszych źródeł żydowskich)
Najmniejsza miara płynów w Torze — ok. 0,3 l.
μετρητής metrētēs
≈ 39 l (38 l – 40 l)
grecka miara płynów
Grecka miara płynów, ok. 39 l. Każda z sześciu stągwi w Kanie mieściła dwie albo trzy takie miary (J 2,6), czyli ok. 80–120 l.
W UBG: „wiadro”
Nie zaznaczamy w tekście: „wiadro” to zwykle zwykłe wiadro — zaznaczamy je tylko w J 2,6.
μόδιος modios
≈ 8,7 l (8,6 l – 8,8 l)
rzymska miara zboża
Naczynie do mierzenia zboża (ok. 8,7 l), pod którym nie stawia się świecy — w innych przekładach „korzec”.
W UBG: „naczynie”
Nie zaznaczamy w tekście: „naczynie” to w UBG każde naczynie — zaznaczamy je tylko w Mt 5,15, Mk 4,21 i Łk 11,33.
χοῖνιξ choinix
≈ 1,1 l (1 l – 1,1 l)
grecka miara zboża
Ok. 1,1 l zboża — mniej więcej dzienna racja jednej osoby. W Ap 6,6 kosztuje dniówkę (denar) — cena jak w czasie głodu.
W UBG: „miara”
Nie zaznaczamy w tekście: „miara” to zwykle miara w ogóle — zaznaczamy ją tylko w Ap 6,6.
Przed monetą płacono odważanym srebrem — sykl był jednostką wagi.
גֵּרָה gerah
≈ 0,57 g (0,5 g – 0,65 g)
1/20 sykla (Wj 30,13)
Najmniejsza jednostka wagi — ok. 0,57 g.
בֶּקַע beqa
≈ 5,7 g (5 g – 6,5 g)
½ sykla
Pół sykla, ok. 5,7 g — tyle srebra dawał każdy spisany Izraelita (Wj 38,26).
W UBG: „pół sykla”
שֶׁקֶל szekel
≈ 11,4 g (10 g – 13 g)
= 2 beki = 20 ger
Podstawowa jednostka wagi i płatności — ok. 11,4 g (znalezione odważniki ważą zwykle 10–13 g).
מָנֶה maneh
≈ 570 g (500 g – 650 g)
50 sykli (60 w Ez 45,12); 60 min = talent
Ok. 0,57 kg. Ezechiel ustala minę na 60 sykli.
כִּכָּר kikkar · τάλαντον talanton
≈ 34,2 kg (30 kg – 39 kg)
3000 sykli = 60 min (Wj 38,25–26)
Największa jednostka wagi — ok. 34 kg srebra lub złota.
≈ 11,4 g (10 g – 13 g)
zwykle sykl srebra
„Sztuka srebra” — w Starym Testamencie zwykle sykl (ok. 11,4 g). W Mt 26,15 nazwy monety nie podano.
דַּרְכְּמוֹן darkemon
≈ 8,4 g (8,3 g – 8,5 g)
złota moneta perska
Złota moneta z czasów perskich, zwykle utożsamiana z dareikiem (ok. 8,4 g złota).
Monety rzymskie, greckie i żydowskie w obiegu w I wieku.
δηνάριον dēnarion
≈ 1 dniówka
= 1 drachma = 16 asów = 64 kodranty
Srebrna moneta rzymska (ok. 3,9 g srebra) — zapłata za dzień pracy robotnika. UBG oddaje ją jako „grosz”.
W UBG: „grosz”
δραχμή drachmē
≈ 1 dniówka
≈ 1 denar
Grecka srebrna moneta, wartością równa denarowi. W Łk 15,8–9 UBG oddaje ją jako „moneta”.
W UBG: „moneta”
Nie zaznaczamy w tekście: „moneta” to w UBG różne monety — zaznaczamy ją tylko tam, gdzie wiadomo, o którą chodzi.
δίδραχμον didrachmon
≈ 2 dniówki
2 drachmy = pół sykla
Roczny podatek na świątynię — dwie drachmy, czyli pół sykla (por. Wj 30,13).
W UBG: „podatek”
Nie zaznaczamy w tekście: „podatek” zaznaczamy tylko w Mt 17,24.
στατήρ statēr
≈ 4 dniówki
4 drachmy = 2 didrachmy
Srebrna moneta warta cztery drachmy — dokładnie podatek świątynny za dwie osoby (Mt 17,27).
ἀσσάριον assarion
≈ 1/16 dniówki
1/16 denara
Drobna moneta z brązu — tyle kosztowały dwa wróble (Mt 10,29).
W UBG: „pieniążek”
κοδράντης kodrantēs
≈ 1/64 dniówki
¼ asa = 2 lepty (Mk 12,42)
Najmniejsza moneta rzymska — 1/64 denara. W Mt 5,26 UBG oddaje ją jako „grosz”.
W UBG: „kwartnik”
λεπτόν lepton
≈ 1/128 dniówki
½ kodranta
Najdrobniejsza moneta w obiegu w Judei — 1/128 denara. Dwie takie wrzuciła uboga wdowa.
W UBG: „drobna moneta”
Nie zaznaczamy w tekście: „moneta” i „grosz” zaznaczamy jako lepton tylko w Mk 12,42, Łk 12,59 i Łk 21,2.
μνᾶ mna
≈ 100 dniówek
100 drachm (denarów)
W przypowieści z Łk 19 — sto denarów, czyli około stu dniówek. UBG oddaje ją jako „grzywna”.
W UBG: „grzywna”
Nie zaznaczamy w tekście: „grzywna” w Starym Testamencie to kara pieniężna (Pwt 22,19) — zaznaczamy ją tylko w Łk 19.
τάλαντον talanton
≈ 6 000 dniówek
6000 drachm (denarów)
Jako suma pieniędzy: ok. 6000 dniówek — mniej więcej 20 lat pracy robotnika (przy ok. 300 dniach pracy w roku).
Dzień w Biblii zaczyna się rankiem, a godziny dnia liczono od wschodu słońca: „Czyż dzień nie ma dwunastu godzin?” (J 11,9). Godzina pierwsza to czas tuż po wschodzie, trzecia — przedpołudnie, szósta — południe, dziewiąta — popołudnie. Ponieważ dzielono na dwanaście części czas od wschodu do zachodu, latem „godzina” była dłuższa niż zimą — przeliczenia są przybliżone.
| Godzina | Dziś (ok.) | Przykład |
|---|---|---|
| 1. | 7:00 | |
| 3. | 9:00 | Mk 15,25; Dz 2,15 |
| 6. | 12:00 (południe) | Mt 27,45; J 4,6 |
| 7. | 13:00 | J 4,52 |
| 9. | 15:00 | Dz 3,1; Dz 10,3 |
| 10. | 16:00 | J 1,39 |
| 11. | 17:00 | Mt 20,6 |
| 12. | 18:00 |
Stary Testament — trzy straże: początkowa (Lm 2,19), środkowa (Sdz 7,19) i poranna (Wj 14,24; 1 Sm 11,11), mniej więcej po cztery godziny.
Nowy Testament — cztery straże rzymskie po ok. 3 godziny: wieczorem, o północy, gdy pieją koguty, rano (Mk 13,35). „Czwarta straż nocna” (Mt 14,25) to ok. 3:00–6:00, przed świtem.
Zestawienie Mk 15,25 („godzina trzecia”) i J 19,14 („około godziny szóstej”) jest od dawna dyskutowane — proponuje się m.in., że Jan liczy godziny inaczej. Nie rozstrzygamy tego tutaj.
Jednostki są podkreślone — najedź na nie, dotknij albo przejdź klawiszem Tab, a zobaczysz przeliczenie (razem z liczbą zapisaną słownie, np. „trzysta łokci”).
A zbudujesz ją w ten sposób: Długość arki będzie na trzysta łokci, pięćdziesiąt łokci – jej szerokość, a trzydzieści łokci – jej wysokość.
Wtedy z obozu Filistynów wyszedł pewien wojownik z Gat imieniem Goliat, wysoki na sześć łokci i jedną piędź.
To będzie dawać każdy, kto podlega spisowi: pół sykla według sykla świątynnego – sykl to dwadzieścia ger. Pół sykla wyniesie więc ofiara dla Pana.
Tak zbierała na tym polu aż do wieczora, potem wymłóciła to, co zebrała. Było tego około efy jęczmienia.
Gdy odpłynęli na około dwadzieścia pięć lub trzydzieści stadiów, ujrzeli Jezusa chodzącego po morzu i zbliżającego się do łodzi i zlękli się.
Wtedy wrócili do Jerozolimy z góry zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej.
I umówił się z robotnikami na grosz za dzień i posłał ich do winnicy.
Przyszła też pewna uboga wdowa i wrzuciła dwie drobne monety, czyli kwartnik.
A od godziny szóstej aż do dziewiątej ciemność ogarnęła całą ziemię.
Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich Jezus, idąc po morzu.
A gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów.
A było tam sześć stągwi kamiennych, postawionych według żydowskiego zwyczaju oczyszczenia, mieszczących każda dwa albo trzy wiadra.
Zaznaczamy tylko wyrazy, które w Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej jednoznacznie oznaczają jednostkę. Każdy wzorzec sprawdziliśmy na całym tekście UBG, porównując trafienia ze słowami hebrajskimi i greckimi (numery Stronga): „łokieć” to miara w 257 wystąpieniach, „efa” w 55, „sykl” w 133.
Pominęliśmy wyrazy dwuznaczne: „dłoń” jest miarą tylko w 6 z 42 wystąpień, „miara” w 9 z 68, „pręt” w 18 z 46, a „naczynie” w 3 ze 141. Kilka wyrazów zaznaczamy tylko w konkretnych wersetach — np. „grosz” to w UBG zwykle denar (Mt 20,2), ale w Mt 5,26 kodrant, a w Łk 12,59 lepton; „talent” w przypowieściach Ewangelii Mateusza oznacza sumę pieniędzy, a w Starym Testamencie — wagę.
Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Fundacja Wrota Nadziei. Udostępniane na wolnej licencji.