Syjon

Dawid jednak zdobył twierdzę Syjon, to jest miasto Dawida.

Potem Salomon zebrał starszych Izraela i wszystkich naczelników pokoleń, przywódców rodów synów Izraela, u siebie w Jerozolimie, aby przenieść arkę przymierza Pana z miasta Dawida, którym jest Syjon.

Oto słowo, które Pan o nim mówił: Dziewica, córka Syjonu, wzgardziła tobą i śmiała się z ciebie. Córka Jerozolimy kiwała głową za tobą.

Z Jerozolimy bowiem wyjdzie resztka i ci, którzy ocaleli – z góry Syjon. Sprawi to gorliwość Pana zastępów.

Wtedy mieszkańcy Jebus powiedzieli do Dawida: Nie wejdziesz tutaj. Dawid jednak zdobył twierdzę Syjon, to jest miasto Dawida.

Potem Salomon zebrał starszych z Izraela, wszystkich naczelników z każdego pokolenia, przywódców rodów synów Izraela, w Jerozolimie, aby przenieśli arkę przymierza Pana z miasta Dawida, którym jest Syjon.

Ja ustanowiłem mojego króla na Syjonie, mojej świętej górze.

Śpiewajcie Panu, który mieszka na Syjonie, opowiadajcie wśród narodów o jego dziełach.

Abym głosił wszelką twą chwałę w bramach córki Syjonu; będę się radował twoim zbawieniem.

Oby przyszło z Syjonu zbawienie Izraela! Gdy Pan odwróci niewolę swego ludu, Jakub się rozraduje i Izrael się rozweseli.

Niech ci ześle pomoc ze świątyni i niech cię wesprze z Syjonu.

Pięknie wzniesiona, radością całej ziemi jest góra Syjon na krańcach północy, miasto wielkiego Króla.

Niech się weseli góra Syjon, niech się radują córki Judy z powodu twoich sądów.

Okrążcie Syjon i obejdźcie go, policzcie jego wieże.

Z Syjonu, doskonałego piękna, zajaśniał Bóg.

Okaż dobroć Syjonowi według twego upodobania; odbuduj mury Jeruzalem.

Któż ześle z Syjonu zbawienie Izraelowi? Gdy Bóg odwróci niewolę swego ludu, Jakub się rozraduje i rozweseli się Izrael.

Tobie, Boże, należy się chwała na Syjonie i tobie złożone śluby należy wypełnić.

Bóg bowiem wybawi Syjon i odbuduje miasta Judy; będą tam mieszkać i posiądą tę ziemię.

Wspomnij na swoje zgromadzenie, które dawno nabyłeś; na szczep twego dziedzictwa, który odkupiłeś; na górę Syjon, na której mieszkasz.

W Salem jest jego przybytek, a jego mieszkanie na Syjonie.

Jednak wybrał pokolenie Judy, górę Syjon, którą umiłował.

I idą z mocy w moc, i ukażą się przed Bogiem na Syjonie.

Pan miłuje bramy Syjonu bardziej niż wszystkie przybytki Jakuba.

O Syjonie też będą mówić: Ten i tamten urodził się w nim; a sam Najwyższy go utwierdzi.

Syjon to usłyszał i weseli się, a córki Judy będą się radować z powodu twoich sądów, Panie!

Wielki jest Pan na Syjonie i wywyższony nad wszystkie narody.

Powstaniesz i zmiłujesz się nad Syjonem, bo czas, byś się nad nim zlitował, gdyż nadszedł czas wyznaczony.

Gdy Pan odbuduje Syjon i ukaże się w swojej chwale;

Aby głosili na Syjonie imię Pana i jego chwałę w Jeruzalem;

Laskę twojej mocy pośle Pan z Syjonu, mówiąc: Panuj pośród twoich wrogów.

Ci, którzy ufają Panu, są jak góra Syjon, która się nie porusza, ale trwa na wieki.

Gdy Pan odwrócił niewolę Syjonu, byliśmy jak we śnie.

Niech ci Pan błogosławi z Syjonu, abyś oglądał dobro Jeruzalem po wszystkie dni twego życia;

Niech się zawstydzą i cofną wszyscy, którzy nienawidzą Syjonu.

Pan bowiem wybrał Syjon i upodobał go sobie na mieszkanie:

Jak rosa Hermonu, która opada na góry Syjon; tam bowiem Pan daje błogosławieństwo i życie na wieki.

Niech cię błogosławi z Syjonu Pan, który stworzył niebo i ziemię.

Niech będzie błogosławiony z Syjonu Pan, który mieszka w Jeruzalem. Alleluja.

Nad rzekami Babilonu, tam siedzieliśmy i płakaliśmy, wspominając Syjon.

Bo tam ci, którzy nas wzięli w niewolę, żądali od nas pieśni, a nasi ciemięzcy – radości, mówiąc: Śpiewajcie nam którąś z pieśni Syjonu.

Pan będzie królował na wieki, twój Bóg, o Syjonie, z pokolenia na pokolenie. Alleluja.

Chwal Pana, Jeruzalem; chwal swego Boga, Syjonie.

Niech Izrael cieszy się swoim Stwórcą; niech synowie Syjonu radują się swoim Królem.

Wyjdźcie, córki Syjonu, i popatrzcie na króla Salomona w koronie, którą ukoronowała go jego matka w dniu jego zaręczyn i w dniu radości jego serca.

I córka Syjonu została jak szałas w winnicy, jak budka w ogrodzie ogórkowym, jak miasto oblężone.

Syjon zostanie odkupiony przez sąd, a jego nawróceni – przez sprawiedliwość.

I pójdzie wiele ludów, i powie: Chodźcie, wstąpmy na górę Pana, do domu Boga Jakuba; on będzie nas uczył swoich dróg, a my będziemy kroczyli jego ścieżkami. Z Syjonu bowiem wyjdzie prawo, a słowo Pana z Jerozolimy.

Pan powiedział: Ponieważ wynoszą się córki Syjonu i chodzą z wyciągniętą szyją, uwodzą oczami, a chodząc, drepczą i pobrzękują swoimi nogami;

Dlatego Pan ogoli wierzch głowy córek Syjonu i Pan obnaży ich nagość.

I stanie się tak, że ten, kto zostanie na Syjonie, i ten, kto pozostanie w Jerozolimie, będą nazwani świętymi – każdy, kto jest zapisany wśród żywych w Jerozolimie;

Gdy Pan obmyje brud córek Syjonu i oczyści duchem sądu i duchem wypalenia krew Jerozolimy z jej wnętrza.

I Pan stworzy nad każdym miejscem zamieszkania góry Syjon i nad każdym jej zgromadzeniem obłok i dym za dnia, a blask płonącego ognia w nocy. Nad całą chwałą bowiem będzie osłona.

Oto ja i dzieci, które Pan mi dał, jesteśmy znakami i cudami w Izraelu od Pana zastępów, który mieszka na górze Syjon.

I stanie się, że gdy Pan dokona całego swojego dzieła nad górą Syjonu i nad Jerozolimą, ukarzę owoc wyniosłego serca króla Asyrii i pychę jego zuchwałych oczu.

Dlatego tak mówi Pan Bóg zastępów: Mój ludu, który mieszkasz na Syjonie, nie bój się Asyryjczyka. Uderzy cię rózgą i swą laskę podniesie na ciebie, tak jak Egipt.

Jeszcze przez dzień zostanie w Nob, potrząśnie swoją ręką przeciwko córce Syjonu, wzgórzu Jerozolimy.

Wykrzykuj i śpiewaj, mieszkanko Syjonu! Wielki bowiem jest pośród ciebie Święty Izraela.

I cóż odpowiedzieć posłom narodu? To, że Pan ugruntował Syjon i w nim będą się chronić ubodzy jego ludu.

Poślijcie baranki, władcy ziemi, od Sela aż do pustyni, do góry córki Syjonu.