1 Księga Kronik 11interlinia hebrajsko-polska
1 Księga Kronik, rozdział 11 w interlinii hebrajsko-polska: każde słowo oryginału (hebrajski) z transliteracją, numerem Stronga i polską glosą, zestawione z przekładem UBG. Rozdział liczy 47 wersetów i 520 słów oryginału. Kliknij numer Stronga, aby zobaczyć wszystkie wystąpienia słowa w Biblii.
Wtedy cały Izrael zebrał się przy Dawidzie w Hebronie, mówiąc: Oto jesteśmy twoją kością i twoim ciałem.
Już przedtem, gdy jeszcze Saul był królem, wyprowadzałeś i wprowadzałeś Izraela. I Pan, twój Bóg, powiedział ci: Ty będziesz pasł mój lud Izraela i ty będziesz wodzem nad moim ludem, Izraelem.
Przyszli więc wszyscy starsi Izraela do króla do Hebronu i Dawid zawarł z nimi przymierze w Hebronie przed Panem. Namaścili Dawida na króla nad Izraelem zgodnie ze słowem Pana, które wypowiedział przez Samuela.
I Dawid wyruszył wraz z całym Izraelem do Jerozolimy, to jest Jebus; mieszkańcami tej ziemi byli Jebusyci.
Wtedy mieszkańcy Jebus powiedzieli do Dawida: Nie wejdziesz tutaj. Dawid jednak zdobył twierdzę Syjon, to jest miasto Dawida.
Potem Dawid powiedział: Kto pierwszy pokona Jebusytów, będzie wodzem i naczelnikiem. Wystąpił więc jako pierwszy Joab, syn Serui, i został wodzem.
I Dawid zamieszkał w twierdzy, dlatego nazwano ją miastem Dawida.
Rozbudował miasto wokoło, od Millo, a Joab odbudował resztę miasta.
A Dawid stawał się coraz potężniejszy, ponieważ Pan zastępów był z nim.
Oto naczelnicy spośród dzielnych wojowników, których miał Dawid i którzy dzielnie starali się z nim o jego królestwo wraz z całym Izraelem, aby uczynić go królem zgodnie ze słowem Pana o Izraelu.
A oto spis dzielnych wojowników, których miał Dawid: Jaszobeam, syn Chakmoniego, naczelnik dowódców. On to podniósł swoją włócznię przeciw trzystu i pobił ich za jednym razem.
Po nim Eleazar, syn Dodo, Achochita, jeden spośród trzech dzielnych.
Był on z Dawidem w Pas-Dammim, gdzie Filistyni zebrali się do walki. Było tam pole pełne jęczmienia, a lud uciekał przed Filistynami.
I stanęli na środku tego pola, obronili je i pobili Filistynów. Tak dokonał Pan wielkiego wybawienia.
A trzej spośród trzydziestu dowódców zeszli po skale do Dawida, do jaskini Adullam, podczas gdy wojsko Filistynów obozowało w dolinie Rafaim.
Dawid bowiem przebywał w tym czasie w miejscu obronnym, a załoga Filistynów znajdowała się wtedy w Betlejem.
Dawid poczuł wówczas pragnienie i powiedział: Oby ktoś dał mi się napić wody ze studni w Betlejem, która jest przy bramie!
Wtedy ci trzej przebili się przez wojsko Filistynów i zaczerpnęli wody ze studni w Betlejem, która jest przy bramie. Zabrali ją i przynieśli do Dawida. Dawid jednak nie chciał jej pić, ale wylał ją na ofiarę dla Pana.
I powiedział: Niech Pan mnie strzeże od tego, abym miał to uczynić. Czy mam pić krew tych ludzi, którzy narażali swoje życie? Przynieśli bowiem wodę z narażeniem swego życia. I nie chciał jej pić. Tych dzieł dokonali ci trzej najdzielniejsi.
A Abiszaj, brat Joaba, stał na czele tych trzech. On to podniósł swoją włócznię przeciw trzystu i pobił ich, i miał sławę wśród tych trzech.
Wśród tych trzech był on sławniejszy od pozostałych dwóch i był ich dowódcą. Nie dorównał jednak tamtym trzem.
Benajasz, syn Jehojady, syn walecznego męża z Kabseela, który dokonał wielu czynów, zabił dwóch wojowników z Moabu. On też zszedł do jamy i zabił lwa w śnieżnym dniu.
Zabił również Egipcjanina, człowieka o wzroście pięciu łokci. Egipcjanin miał w ręku włócznię, grubą jak wał tkacki. On zaś zszedł do niego z kijem, wyrwał włócznię z ręki Egipcjanina i zabił go jego własną włócznią.
Tego dokonał Benajasz, syn Jehojady, i miał sławę wśród tych trzech dzielnych.
Wśród trzydziestu był on sławny, ale nie dorównał tamtym trzem. I Dawid postawił go na czele swojej straży przybocznej.
Dzielnymi wojownikami wojska byli: Asahel, brat Joaba, Elchanan, syn Dodo z Betlejem;
Szammot z Harodi, Cheles Pelonita;
Ira, syn Ikkesza, Tekoitczyk, Abiezer Anatotczyk;
Sibbekaj Chuszatyta, Ilaj Achochita;
Maharaj Netofatyta, Cheled, syn Baany, Netofatyta;
Itaj, syn Ribaja, z Gibea synów Beniamina, Benajasz Piratończyk;
Churaj z potoków Gaasz, Abiel Arbatczyk;
Azmawet Bacharumczyk, Eliachba Szaalbończyk;
Synowie Chaszema Gisończyka, Jonatan, syn Szagiego, Hararyta;
Achiam, syn Sakara, Hararyta, Elifal, syn Ura;
Chefer Mekeratyta, Achiasz Pelonita;
Chesro Karmelita, Naaraj, syn Ezbaja;
Joel, brat Natana, Mibchar, syn Hagriego;
Selek Ammonita, Nacharaj Berotczyk, giermek Joaba, syna Serui;
Ira Jitryta, Gareb Jitryta;
Uriasz Chetyta, Zabad, syn Achlaja;
Adina, syn Szizy, Rubenita, naczelnik Rubenitów, a wraz z nim trzydziestu;
Chanan, syn Maaki, Joszafat Mitnita;
Uziasz Aszteratczyk, Szama i Jejel, synowie Chotamy Aroerczyka;
Jediael, syn Szimriego, i jego brat Jocha, Tizyta;
Eliel Machawita, Jeribaj i Joszawiasz, synowie Elnaama, Jitma Moabita;
Eliel, Obed i Jaasiel Mezobata.