יְבוּסye.VusH2982
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Jebus
rzeczownik · nazwa miejsca
4 wystąpień4 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2982 — hebrajskie słowo יְבוּס (ye.Vus), nazwa własna o znaczeniu „Jebus". W Biblii występuje 4 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Sędziów (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetówKsięga Sędziów
Sdz 19:10יְב֔וּס
Lecz mężczyzna ten nie chciał zostać na noc, ale wstał i odszedł, i przyszedł do miejsca naprzeciw Jebus, czyli do Jerozolimy. Miał ze sobą dwa juczne osły i swoją nałożnicę.
glosa: Jebus
Sdz 19:11יְב֔וּס
A gdy byli blisko Jebus, a dzień chylił się ku końcowi, wtedy sługa powiedział do swego pana: Chodź, proszę, wstąpmy do tego miasta Jebusytów i przenocujmy w nim.
glosa: Jebus
1 Księga Kronik
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).