1 Księga Kronik 23interlinia hebrajsko-polska

Gdy więc Dawid był już stary i syty dni, ustanowił swego syna Salomona królem nad Izraelem.

I zgromadził wszystkich książąt Izraela oraz kapłanów i Lewitów.

Lewitów policzono od trzydziestu lat wzwyż, a ich liczba według głów wynosiła trzydzieści osiem tysięcy.

Spośród nich dwadzieścia cztery tysiące ustanowiono na służbę w domu Pana, a urzędników i sędziów było sześć tysięcy.

Ponadto – cztery tysiące odźwiernych i cztery tysiące chwalących Pana na instrumentach, które sporządziłem – powiedział Dawid – ku uwielbieniu Boga.

Dawid podzielił ich na zmiany według synów Lewiego: Gerszona, Kehata i Merariego.

Z Gerszona byli Ladan i Szimei.

Synowie Ladana: pierwszy Jechiel, potem Zetam i Joel – ci trzej.

Synowie Szimejego: Szelomit, Chaziel i Haran – ci trzej byli naczelnikami rodów Ladana.

A synowie Szimejego: Jachat, Zina, Jeusz i Beria. Ci czterej byli synami Szimejego.

Jachat był pierwszy, a Ziza drugi. Ale Jeusz i Beria nie mieli wielu synów i dlatego zostali policzeni jako jeden ród.

Synowie Kehata: Amram, Ishar, Chebron i Uzziel – czterej.

Synowie Amrama: Aaron i Mojżesz. Lecz Aaron został odłączony, aby poświęcić najświętsze rzeczy, on i jego synowie, aż na wieki – by spalać kadzidło przed Panem, służyć mu i błogosławić w jego imieniu na wieki.

Ale synowie Mojżesza, męża Bożego, zostali zaliczeni do pokolenia Lewiego.

Synowie Mojżesza: Gerszon i Eliezer.

Synowie Gerszona: pierwszy Szebuel.

Synowie Eliezera: pierwszy Rechabiasz. Eliezer nie miał innych synów, ale synowie Rechabiasza bardzo się rozmnożyli.

Synowie Ishara: pierwszy Szelomit.

Synowie Chebrona: pierwszy Jeriasz, drugi Amariasz, trzeci Jachaziel, a czwarty Jekameam.

Synowie Uzziela: pierwszy Mika i drugi Jeszijasz.

Synowie Merariego: Machli i Muszi. Synowie Machliego: Eleazar i Kisz.

I Eleazar umarł, nie mając synów, tylko córki. Pojęli je za żony synowie Kisza, ich bracia.

Synowie Musziego: Machli, Eder i Jeremot – trzej.

To są synowie Lewiego według swych rodów, głów rodzin, policzeni według liczby imion, głowa po głowie, którzy pełnili służbę w domu Pana od lat dwudziestu wzwyż.

Dawid bowiem powiedział: Pan, Bóg Izraela, dał odpoczynek swemu ludowi i będzie mieszkał w Jerozolimie na wieki.

A Lewici już nie będą nosić przybytku ani wszelkich jego naczyń do jego obsługi.

Według ostatnich postanowień Dawida Lewici zostali policzeni od lat dwudziestu wzwyż;

Ich stanowisko bowiem polegało na posługiwaniu synom Aarona w służbie domu Pana: na dziedzińcach, w komnatach, przy oczyszczaniu wszelkich rzeczy poświęconych i przy pracy wokół służby domu Bożego;

I przy chlebie pokładnym, przy mące na ofiarę z pokarmów, przy plackach niekwaszonych, przy tym, co pieczone, i tym, co smażone, i przy wszystkim, co ważone i mierzone.

Mieli stawać każdego poranka, by dziękować Panu i wychwalać go, i tak samo wieczorem;

Ponadto, mieli składać Panu wszelkie całopalenia w każdy szabat, w czasie nowiu księżyca i w uroczyste święta, według liczby wynikającej z ustalonego porządku – ustawicznie przed Panem.

I mieli pełnić straż przy Namiocie Zgromadzenia, straż przy świątyni i straż przy synach Aarona, swych braci, w służbie domu Pana.