זִינָאzi.Na'H2125
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Zina
rzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2125 — hebrajskie słowo זִינָא (zi.Na'), nazwa własna o znaczeniu „Zina". W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 23:10זִינָ֔א
A synowie Szimejego: Jachat, Zina, Jeusz i Beria. Ci czterej byli synami Szimejego.
glosa: Zina
1Krn 23:11וְזִיזָ֖ה
Jachat był pierwszy, a Ziza drugi. Ale Jeusz i Beria nie mieli wielu synów i dlatego zostali policzeni jako jeden ród.
glosa: i Ziza
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).