עֵ֫דֶרve.'E.derH5740
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Eder
spójnikrzeczownik · r.m.
3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5740 — hebrajskie słowo עֵ֫דֶר (ve.'E.der), nazwa własna o znaczeniu „Eder". W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Kronik (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Jozuego
Joz 15:21וְעֵ֖דֶר
Miastami granicznymi pokolenia synów Judy w stronę granicy Edomu na południu były: Kabseel, Eder, Jagur;
glosa: i Eder
1 Księga Kronik
1Krn 24:30וְעֵ֖דֶר
A synowie Musziego: Machli, Eder i Jerimot. Ci byli synami Lewitów według ich rodów.
glosa: i Eder
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).