תְּקוֹעִיha.te.ko.'IH8621
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Tekoa
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
7 wystąpień7 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H8621 — hebrajskie słowo תְּקוֹעִי (ha.te.ko.'I), nazwa własna o znaczeniu „Tekoa". W Biblii występuje 7 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 2 Księga Samuela (3×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
7 wersetów2 Księga Samuela
2Sm 14:4הַתְּקֹעִית֙
A gdy kobieta z Tekoa mówiła do króla, upadła twarzą do ziemi i oddała mu pokłon. Powiedziała: Ratuj, królu!
glosa: [ten] Tekoita
2Sm 14:9הַתְּקוֹעִית֙
I kobieta z Tekoa odpowiedziała królowi: Mój panie, królu, niech ta nieprawość spadnie na mnie i na dom mego ojca. A król i jego tron niech będzie bez winy.
glosa: [ten] Tekoita
1 Księga Kronik
1Krn 27:9הַתְּקוֹעִ֑י
Szóstym, na miesiąc szósty, był Ira, syn Ikkesza Tekoitczyka, a jego oddział liczył dwudziestu czterech.
glosa: Tekoita
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).