פְּלוֹנִיha.pe.lo.NiH6397
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Pelonita
ang. „Pelonite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
3 wystąpień3 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H6397 — hebrajskie słowo פְּלוֹנִי (ha.pe.lo.Ni), nazwa własna o znaczeniu „Pelonita" (ang. Pelonite). W Biblii występuje 3 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 27:10הַפְּלוֹנִ֖י
Siódmym, na miesiąc siódmy, był Cheles Pelonita, z synów Efraima, a jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.
glosa: Pelonita
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).