מַהֲרַיmah.RaiH4121
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Macharaj
ang. „Maharai"
rzeczownik · r.m.
3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4121 — hebrajskie słowo מַהֲרַי (mah.Rai), nazwa własna o znaczeniu „Macharaj" (ang. Maharai). W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Kronik (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetów2 Księga Samuela
1 Księga Kronik
1Krn 27:13מַהְרַ֥י
Dziesiątym, na miesiąc dziesiąty, był Maharaj Netofatyta, z Zerachitów, a jego oddział liczył dwadzieścia cztery tysiące.
glosa: Macharaj
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).