sto

Adam żył sto trzydzieści lat i spłodził syna na swoje podobieństwo, na swój obraz, i nadał mu imię Set.

A dni Adama po spłodzeniu Seta było osiemset lat i spłodził synów i córki.

A tak wszystkich dni, które żył Adam, było dziewięćset trzydzieści lat i umarł.

Set żył sto pięć lat i spłodził Enosza.

Po spłodzeniu Enosza Set żył osiemset siedem lat i spłodził synów i córki.

Wszystkich dni Seta było dziewięćset dwanaście lat i umarł.

Po spłodzeniu Kenana Enosz żył osiemset piętnaście lat i spłodził synów i córki.

Wszystkich dni Enosza było dziewięćset pięć lat i umarł.

Po spłodzeniu Mahalaleela Kenan żył osiemset czterdzieści lat i spłodził synów i córki.

Wszystkich dni Kenana było dziewięćset dziesięć lat i umarł.

Po spłodzeniu Jareda Mahalaleel żył osiemset trzydzieści lat i spłodził synów i córki.

Wszystkich dni Mahalaleela było osiemset dziewięćdziesiąt pięć lat i umarł.

Jared żył sto sześćdziesiąt dwa lata i spłodził Henocha.

Po spłodzeniu Henocha Jared żył osiemset lat i spłodził synów i córki.

Wszystkich dni Jareda było dziewięćset sześćdziesiąt dwa lata i umarł.

Po spłodzeniu Matuzalema Henoch chodził z Bogiem trzysta lat i spłodził synów i córki.

Wszystkich dni Henocha było trzysta sześćdziesiąt pięć lat.

Matuzalem żył sto osiemdziesiąt siedem lat i spłodził Lameka.

Po spłodzeniu Lameka Matuzalem żył siedemset osiemdziesiąt dwa lata i spłodził synów i córki.

Wszystkich dni Matuzalema było dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć lat i umarł.

Lamek żył sto osiemdziesiąt dwa lata i spłodził syna.

Po spłodzeniu Noego Lamek żył pięćset dziewięćdziesiąt pięć lat i spłodził synów i córki.

Wszystkich dni Lameka było siedemset siedemdziesiąt siedem lat i umarł.

A gdy Noe miał pięćset lat, spłodził Sema, Chama i Jafeta.

I powiedział Pan: Mój duch nie będzie na zawsze się spierał z człowiekiem, bo jest on ciałem. Będzie więc jego dni sto dwadzieścia lat.

A zbudujesz ją w ten sposób: Długość arki będzie na trzysta łokci, pięćdziesiąt łokci – jej szerokość, a trzydzieści łokci – jej wysokość.

Noe miał sześćset lat, gdy przyszedł potop wód na ziemię.

W sześćsetnym roku życia Noego, w drugim miesiącu, siedemnastego dnia tego miesiąca, w tym właśnie dniu, przerwały się wszystkie źródła wielkiej głębi i otworzyły się okna nieba.

A wody wezbrały nad ziemią sto pięćdziesiąt dni.

Wody stopniowo ustępowały z powierzchni ziemi, a po upływie stu pięćdziesięciu dni wody opadły.

W sześćset pierwszym roku, w pierwszym miesiącu, pierwszego dnia, wyschły wody na ziemi. Wtedy Noe zdjął przykrycie arki i zobaczył, że powierzchnia ziemi była sucha.

I Noe żył po potopie trzysta pięćdziesiąt lat.

I wszystkich dni Noego było dziewięćset pięćdziesiąt lat i umarł.

To są dzieje rodu Sema: Gdy Sem miał sto lat, spłodził Arpachszada, dwa lata po potopie.

Po spłodzeniu Arpachszada Sem żył pięćset lat i spłodził synów i córki.

Po spłodzeniu Szelacha Arpachszad żył czterysta trzy lata i spłodził synów i córki.

Po spłodzeniu Ebera Szelach żył czterysta trzy lata i spłodził synów i córki.

Po spłodzeniu Pelega Eber żył czterysta trzydzieści lat i spłodził synów i córki.

Po spłodzeniu Reu Peleg żył dwieście dziewięć lat i spłodził synów i córki.

Po spłodzeniu Seruga Reu żył dwieście siedem lat i spłodził synów i córki.

Po spłodzeniu Nachora Serug żył dwieście lat i spłodził synów i córki.

Po spłodzeniu Teracha Nachor żył sto dziewiętnaście lat i spłodził synów i córki.

I dni Teracha było dwieście pięć lat, i umarł w Charanie.

Gdy Abram usłyszał, że jego brat został pojmany, wyprawił swoich trzystu osiemnastu wyszkolonych sług, urodzonych w jego domu, i ścigał ich aż do Dan.

I Pan powiedział do Abrama: Wiedz o tym dobrze, że twoje potomstwo będzie przybyszem w cudzej ziemi i wezmą je w niewolę, i będzie uciskane przez czterysta lat.

Wtedy Abraham upadł na twarz i roześmiał się, i mówił w swoim sercu: Czy stuletniemu człowiekowi urodzi się syn? I czy Sara w wieku dziewięćdziesięciu lat urodzi?

A Abraham miał sto lat, gdy mu się urodził jego syn Izaak.

A Sara dożyła stu dwudziestu siedmiu lat. Tyle było lat życia Sary.

Mój panie, posłuchaj mnie. Ta ziemia jest warta czterysta syklów srebra, ale cóż to jest między mną a tobą? Pochowaj swoją zmarłą.

I Abraham wysłuchał Efrona. Odważył więc Abraham Efronowi srebro, które ten wymienił w obecności synów Cheta: czterysta syklów srebra, jakie były w obiegu u kupców.

Oto liczba lat życia, których dożył Abraham: sto siedemdziesiąt pięć lat.

A lat życia Izmaela było sto trzydzieści siedem. Oddał ducha i umarł, i został przyłączony do swego ludu.

Wówczas Izaak posiał w tej ziemi i zebrał w tym roku stokrotny plon, bo Pan mu błogosławił.

Posłańcy wrócili do Jakuba i mówili: Przyszliśmy do twego brata Ezawa, a on też idzie naprzeciwko ciebie, a z nim czterystu mężów.

Dwieście kóz i dwadzieścia kozłów, dwieście owiec i dwadzieścia baranów;

Potem Jakub podniósł oczy i zobaczył, że Ezaw nadchodzi, a z nim czterystu mężczyzn. Podzielił więc dzieci między Leę, Rachelę a dwie służące.

I za sto monet kupił od synów Hemora, ojca Sychema, część pola, na którym rozbił swój namiot.

A dni Izaaka było sto osiemdziesiąt lat.

Dał każdemu z nich szaty na zmianę, a Beniaminowi dał trzysta srebrników i pięć szat na zmianę.

Jakub odpowiedział faraonowi: Liczba lat mego pielgrzymowania to sto trzydzieści. Krótkie i złe były lata mego życia i nie osiągnąłem wieku moich ojców podczas ich pielgrzymowania.