Księga Rodzaju 11interlinia hebrajsko-polska

Na całej ziemi był jeden język i jedna mowa.

A gdy wędrowali od wschodu, znaleźli równinę w ziemi Szinear i tam mieszkali.

I mówili jeden do drugiego: Chodźcie, zróbmy cegły i wypalmy je w ogniu; i mieli cegłę zamiast kamienia, a smołę zamiast zaprawy.

Potem powiedzieli: Chodźcie, zbudujmy sobie miasto i wieżę, której szczyt sięgałby do nieba, i uczyńmy sobie imię, abyśmy się nie rozproszyli po powierzchni całej ziemi.

A Pan zstąpił, aby zobaczyć miasto i wieżę, które synowie ludzcy budowali.

I Pan powiedział: Oto lud jest jeden i wszyscy mają jeden język, a jest to dopiero początek ich dzieła. Teraz nic nie powstrzyma ich od wykonania tego, co zamierzają uczynić.

Zstąpmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie zrozumiał języka drugiego.

I tak Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi; i przestali budować miasto.

Dlatego nazwano je Babel, bo tam Pan pomieszał język całej ziemi. I stamtąd Pan rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.

To są dzieje rodu Sema: Gdy Sem miał sto lat, spłodził Arpachszada, dwa lata po potopie.

Po spłodzeniu Arpachszada Sem żył pięćset lat i spłodził synów i córki.

Arpachszad żył trzydzieści pięć lat i spłodził Szelacha.

Po spłodzeniu Szelacha Arpachszad żył czterysta trzy lata i spłodził synów i córki.

Szelach żył trzydzieści lat i spłodził Ebera.

Po spłodzeniu Ebera Szelach żył czterysta trzy lata i spłodził synów i córki.

Eber żył trzydzieści cztery lata i spłodził Pelega.

Po spłodzeniu Pelega Eber żył czterysta trzydzieści lat i spłodził synów i córki.

Peleg żył trzydzieści lat i spłodził Reu.

Po spłodzeniu Reu Peleg żył dwieście dziewięć lat i spłodził synów i córki.

Reu żył trzydzieści dwa lata i spłodził Seruga.

Po spłodzeniu Seruga Reu żył dwieście siedem lat i spłodził synów i córki.

Serug żył trzydzieści lat i spłodził Nachora.

Po spłodzeniu Nachora Serug żył dwieście lat i spłodził synów i córki.

Nachor żył dwadzieścia dziewięć lat i spłodził Teracha.

Po spłodzeniu Teracha Nachor żył sto dziewiętnaście lat i spłodził synów i córki.

Terach żył siedemdziesiąt lat i spłodził Abrama, Nachora i Harana.

A to są rody Teracha: Terach spłodził Abrama, Nachora i Harana. Haran zaś spłodził Lota.

I Haran umarł za życia swego ojca Teracha w ziemi swego urodzenia, w Ur chaldejskim.

I Abram, i Nachor pojęli sobie żony: imię żony Abrama było Saraj, a imię żony Nachora – Milka. Była ona córką Harana, ojca Milki i Jeski.

A Saraj była niepłodna, nie miała dzieci.

I Terach wziął swego syna Abrama i swego wnuka Lota, syna Harana, i swoją synową Saraj, żonę swego syna Abrama; i wyruszyli razem z Ur chaldejskiego, aby udać się do ziemi Kanaan. Gdy przybyli do Charanu, zamieszkali tam.

I dni Teracha było dwieście pięć lat, i umarł w Charanie.