מַחֲוִיםha.ma.cha.VimH4233
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Machawita
ang. „Mahavite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.mn. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4233 — hebrajskie słowo מַחֲוִים (ha.ma.cha.Vim), nazwa własna o znaczeniu „Machawita" (ang. Mahavite). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 11:46הַֽמַּחֲוִ֔ים
Eliel Machawita, Jeribaj i Joszawiasz, synowie Elnaama, Jitma Moabita;
glosa: Machawita
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).