דּוֹדוֹdo.DoH1734
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Dodo
rzeczownik · r.m.
5 wystąpień5 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1734 — hebrajskie słowo דּוֹדוֹ (do.Do), nazwa własna o znaczeniu „Dodo". W Biblii występuje 5 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 2 Księga Samuela (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
5 wersetówKsięga Sędziów
Sdz 10:1דּוֹד֖וֹ
Po Abimeleku powstał, aby bronić Izraela, Tola, syn Puy, syna Doda, mężczyzna z pokolenia Issachara. Mieszkał on w Szamir, na górze Efraim.
glosa: Dodo
2 Księga Samuela
2Sm 23:9דֹּד֖וֹ
Po nim był Eleazar, syn Dody, Achochita, jeden z trzech dzielnych wojowników, którzy byli z Dawidem, kiedy urągali Filistynom, którzy zebrali się do bitwy, a Izraelici wycofali się;
glosa: Dodo
2Sm 23:24דֹּד֖וֹ
Asahel, brat Joaba, był wśród trzydziestu. A są nimi: Elchanan, syn Dodo z Betlejem;
glosa: Dodo
1 Księga Kronik
1Krn 11:26דּוֹד֖וֹ
Dzielnymi wojownikami wojska byli: Asahel, brat Joaba, Elchanan, syn Dodo z Betlejem;
glosa: Dodo
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).