Efrata
H672 — hebrajskie słowo אֶפְרָ֫תָה ('ef.Ra.tah), nazwa własna o znaczeniu „Efrata" (ang. Ephrath). W Biblii występuje 10 razy w 9 wersetach, w 5 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (4×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
9 wersetówPotem wyruszyli z Betel i gdy mieli kawałek drogi do Efraty, Rachela zaczęła rodzić, a poród miała ciężki.
Tak to umarła Rachela i została pogrzebana na drodze do Efraty, czyli Betlejem.
A gdy wracałem z Paddan, umarła mi Rachela w ziemi Kanaan, w drodze, gdy byłem jeszcze w niewielkiej odległości od Efraty, i pogrzebałem ją tam przy drodze do Efraty, czyli Betlejem.
I cały lud, który był w bramie miasta, oraz starsi powiedzieli: Jesteśmy świadkami. Niech Pan sprawi, aby kobieta, która wchodzi do twojego domu, była jak Rachel i jak Lea, które zbudowały dom Izraela. Postępuj godnie w Efrata i zdobądź sobie imię w Betlejem.
A gdy Azuba umarła, Kaleb pojął sobie za żonę Efratę, która urodziła mu Chura.
Ci byli synami Kaleba, syna Chura, pierworodnego Efraty: Szobal, ojciec Kiriat-Jearima;
Penuel był ojcem Gedora, a Ezer – ojcem Chuszy. To są synowie Chura, pierworodnego Efraty, ojca Betlejema.
Oto usłyszeliśmy o niej w Efrata, znaleźliśmy ją na polach leśnych.
Ale ty, Betlejem Efrata, choć jesteś najmniejsze wśród tysięcy w Judzie, z ciebie jednak wyjdzie mi ten, który będzie władcą w Izraelu, a jego wyjścia są od dawna, od dni wiecznych.