Księga Przysłów 19interlinia hebrajsko-polska

Lepszy jest ubogi, który postępuje uczciwie, niż człowiek o przewrotnych wargach, który jest głupcem.

Nie jest też dobrze, by dusza nie miała wiedzy, a kto jest prędkich nóg, grzeszy.

Głupota człowieka wypacza jego drogę, a jego serce zapala się gniewem przeciwko Panu.

Bogactwo przyciąga wielu przyjaciół, ale ubogi zostaje odłączony od przyjaciela.

Fałszywy świadek nie uniknie kary, a kto mówi kłamstwa, nie ujdzie.

Wielu uprasza o przychylność dostojnika i każdy jest przyjacielem człowieka hojnego.

Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go, tym bardziej oddalają się od niego jego przyjaciele; ściga ich słowami, ale ich nie ma.

Kto zdobywa rozum, miłuje swoją duszę, a kto strzeże roztropności, znajdzie dobro.

Fałszywy świadek nie uniknie kary, a kto mówi kłamstwa, zginie.

Głupiemu nie przystoi życie w rozkoszach, tym mniej słudze panować nad książętami.

Roztropność człowieka powściąga jego gniew, a jego chwałą jest darować wykroczenie.

Gniew króla jest jak ryk lwa, a jego przychylność jak rosa na trawie.

Głupi syn jest utrapieniem dla swego ojca, a kłótliwa żona jest jak nieustanne kapanie z dachu.

Dom i bogactwo są dziedzictwem po ojcach, ale roztropna żona jest od Pana.

Lenistwo pogrąża w twardym śnie, a leniwa dusza będzie cierpieć głód.

Kto przestrzega przykazania, zachowuje swoją duszę, ale kto gardzi swymi drogami, zginie.

Kto lituje się nad ubogim, pożycza Panu, a on mu odpłaci za jego dobrodziejstwo.

Karz swego syna, dopóki jest nadzieja, i niech twoja dusza mu nie pobłaża z powodu jego płaczu.

Człowiek wielkiego gniewu poniesie karę, a jeśli go uwolnisz, znowu będziesz musiał to zrobić.

Posłuchaj rady i przyjmij pouczenie, abyś był mądry u kresu swych dni.

Wiele jest zamysłów w sercu człowieka, ale rada Pana się ostoi.

Pragnienie człowieka to jego dobroczynność i lepszy jest ubogi niż kłamca.

Bojaźń Pana prowadzi do życia, a kto ją ma, spocznie syty i nie nawiedzi go zło.

Leniwy kryje swą rękę pod pachę i do ust jej nie podnosi.

Uderz szydercę, a prosty będzie roztropniejszy; strofuj rozumnego, a pojmie wiedzę.

Kto trwoni dobra ojca i wypędza matkę, ten jest synem, który przynosi wstyd i hańbę.

Synu mój, przestań słuchać pouczeń, które cię odwodzą od słów rozumnych.

Nikczemny świadek naśmiewa się z sądu, a usta niegodziwych pożerają nieprawość.

Sądy są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet głupców.