zrozumienie

I napełniłem go Duchem Bożym, mądrością, rozumem, wiedzą i znajomością we wszelkim rzemiośle;

I napełnił go Duchem Bożym, mądrością, rozumem i umiejętnością we wszelkim rzemiośle;

Tak więc wykonali Besalel i Oholiab, i wszyscy uzdolnieni mężczyźni, którym Bóg dał mądrość i rozum, aby umieli wykonać każdą pracę do służby w świątyni, według wszystkiego, co Pan rozkazał.

Ten naród bowiem jest pozbawiony rady i nie ma rozumu.

A Bóg dał Salomonowi mądrość i bardzo wielkie zrozumienie oraz przestronność serca jak piasek, który jest na brzegu morskim.

Był on synem wdowy z pokolenia Neftalego, a jego ojciec był obywatelem Tyru. Był brązownikiem, pełnym mądrości, zrozumienia i umiejętności wykonania wszelkich wyrobów z brązu. Przybył do króla Salomona i wykonał wszystkie zlecone przez niego prace.

U starców jest mądrość, a w długości dni roztropność.

Ale u niego jest mądrość i siła, u niego rada i roztropność.

Swoją mocą dzieli morze, a swoją roztropnością uśmierza jego nawałnicę.

Oto czekałem na wasze słowa, przysłuchiwałem się waszym dowodom, gdy przygotowywaliście mowę.

Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślaniem mego serca będzie roztropność.

A on ich pasł w prawości swego serca i prowadził ich roztropną ręką.

Tego, który w mądrości uczynił niebiosa, bo na wieki jego miłosierdzie;

Wielki jest nasz Pan i zasobny w moc; jego mądrość jest niezmierzona.

Nadstawiając swego ucha na mądrość i nakłaniając swe serce ku rozumowi;

Tak, jeśli przywołasz roztropność i swoim głosem wezwiesz rozum;

Pan bowiem daje mądrość, z jego ust pochodzi wiedza i rozum.

Wtedy rozwaga będzie cię strzegła i rozum cię zachowa.

Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który nabiera rozumu;

Pan ugruntował ziemię mądrością, a niebiosa umocnił rozumem.

Synu mój, zważaj na moją mądrość i nakłoń twego ucha ku mojemu rozumowi;

Czy mądrość nie woła i rozum nie wydaje swego głosu?

Dla głupiego popełnić haniebny czyn to zabawa, a człowiek roztropny trzyma się mądrości.

Nierozumny gardzi swym bliźnim, a człowiek roztropny milczy.

Nieskory do gniewu jest bardzo roztropny, lecz porywczy wywyższa głupotę.

Głupota jest radością dla nierozumnego, a człowiek roztropny postępuje uczciwie.

Kto ma wiedzę, powściąga swoje słowa, człowiek roztropny jest zacnego ducha.

Głupi nie ma upodobania w rozumie, lecz w tym, co serce mu objawia.

Kto zdobywa rozum, miłuje swoją duszę, a kto strzeże roztropności, znajdzie dobro.

Rada w sercu człowieka jest jak głęboka woda, lecz człowiek roztropny zaczerpnie jej.

Nie ma mądrości ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.

Dom buduje się mądrością, a umacnia się rozumem.

Władca bezrozumny jest wielkim ciemięzcą, a kto nienawidzi chciwości, przedłuży swoje dni.

Kogo się radził, aby nabyć rozumu? Kto pouczył go o ścieżkach sądu? Kto nauczył go wiedzy i wskazał mu drogę roztropności?

Czy nie wiesz? Czy nie słyszałeś, że wieczny Bóg, Pan, Stwórca krańców ziemi, nie ustaje ani się nie męczy i że jego mądrość jest niezgłębiona?

I nie rozważają tego w swoim sercu, nie mają wiedzy ani rozumu, by powiedzieć: Część tego spaliłem w ogniu, a na węglu z tego wypiekłem chleb, upiekłem mięso i najadłem się. Czyż z reszty tego mam uczynić coś obrzydliwego? Czyż mam padać przed klocem drzewa?

On uczynił ziemię swoją mocą, utwierdził okrąg świata swoją mądrością i swoją roztropnością rozpostarł niebiosa.

On uczynił ziemię swoją mocą, utwierdził świat swoją mądrością i rozpostarł niebiosa swoją roztropnością.

Swoją mądrością i roztropnością zdobyłeś sobie bogactwo i nagromadziłeś złota i srebra w swoich skarbcach;

A teraz dodają do swego grzechu, bo czynią sobie odlane posągi ze swego srebra i straszne bożki według swego pomysłu, a to wszystko jest dziełem rzemieślnika; jednak sami o nich mówią: Ludzie, którzy składają ofiary, niech całują cielce.

Aż do granicy wypchnęli cię wszyscy twoi sprzymierzeńcy. Ci, z którymi miałeś pokój, zdradzili cię i pokonali; ci, którzy jedli twój chleb, zranili cię zdradliwie. Nie ma zrozumienia u niego.

Czyż w owym dniu – mówi Pan – nie wytracę mędrców z Edomu, a rozumu – z góry Ezawa?