Księga Przysłów 15interlinia hebrajsko-polska

Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a przykre słowa wzniecają gniew.

Język mądrych zdobi wiedzę, ale usta głupich tryskają głupotą.

Oczy Pana są na każdym miejscu, upatrują złych i dobrych.

Zdrowy język jest drzewem życia, a jego przewrotność jest zniszczeniem dla ducha.

Głupi gardzi pouczeniem swego ojca, a kto przyjmuje upomnienia, jest roztropny.

W domu sprawiedliwego jest wielki dostatek, a w dochodach niegodziwego jest zamieszanie.

Wargi mądrych szerzą wiedzę, a serce głupich nie.

Ofiara niegodziwych budzi odrazę w Panu, a modlitwa prawych mu się podoba.

Droga niegodziwego wzbudza odrazę w Panu, a miłuje on tego, kto podąża za sprawiedliwością.

Sroga kara należy się temu, kto zbacza z drogi, a kto nienawidzi upomnień, umrze.

Piekło i zatracenie są przed Panem; o ileż bardziej serca synów ludzkich.

Szyderca nie miłuje tego, który go strofuje, ani nie pójdzie do mądrych.

Radosne serce rozwesela twarz, ale gdy smutek w sercu, duch jest przygnębiony.

Serce rozumne szuka wiedzy, a usta głupich karmią się głupotą.

Wszystkie dni strapionego są złe, ale kto jest wesołego serca, ma nieustanną ucztę.

Lepiej mieć mało z bojaźnią Pana niż wielki skarb z kłopotem.

Lepsza jest potrawa z jarzyn, gdzie miłość, niż tuczny wół, gdzie panuje nienawiść.

Człowiek gniewny wszczyna kłótnie, a nieskory do gniewu łagodzi spory.

Droga leniwego jest jak płot cierniowy, a ścieżka prawych jest wyrównana.

Mądry syn jest radością ojca, a człowiek głupi gardzi własną matką.

Głupota jest radością dla nierozumnego, a człowiek roztropny postępuje uczciwie.

Gdzie nie ma rady, nie udają się zamysły; powiodą się zaś przy mnóstwie doradców.

Człowiek cieszy się z odpowiedzi swoich ust, a słowo powiedziane we właściwym czasie jakże jest dobre!

Droga życia dla mądrego jest w górze, aby uniknął głębokiego piekła.

Pan zniszczy dom pysznych, a utwierdzi granicę wdowy.

Myśli złego budzą odrazę w Panu, a słowa czystych są przyjemne.

Kto jest chciwy zysku, ściąga kłopoty na własny dom, a kto nienawidzi darów, będzie żył.

Serce sprawiedliwego rozmyśla nad odpowiedzią, a usta niegodziwych tryskają złymi rzeczami.

Pan jest daleko od niegodziwych, ale wysłuchuje modlitwy sprawiedliwych.

Światło oczu rozwesela serce, a dobra wieść tuczy kości.

Ucho, które słucha upomnienia życia, będzie mieszkać pośród mądrych.

Kto odrzuca karność, gardzi własną duszą, a kto przyjmuje upomnienie, nabiera rozumu.

Bojaźń Pana jest pouczeniem w mądrości, a pokora poprzedza chwałę.