uciśniony

Jeśli pożyczysz pieniądze ubogiemu z mego ludu, który mieszka wśród was, nie postąpisz wobec niego jak lichwiarz, nie będziesz go obciążać lichwą.

Także gron swej winnicy nie będziesz obierał całkowicie i nie zbieraj z winnicy winogron, które upadły; zostawisz je dla ubogiego i przybysza. Ja jestem Pan, wasz Bóg.

A gdy będziecie zbierać plony waszej ziemi, nie będziesz wycinać doszczętnie skraju twego pola i nie będziesz zbierać pokłosia twoich plonów. Zostawisz je dla ubogiego i przybysza. Ja jestem Pan, wasz Bóg.

Ubogich bowiem nie zabraknie w waszej ziemi. Dlatego nakazuję ci: Otworzysz hojnie swoją rękę swemu bratu, nędznemu i ubogiemu w twej ziemi.

A jeśli ten człowiek jest ubogi, nie położysz się spać z jego zastawem.

Nie wyrządzisz krzywdy ubogiemu i nędznemu najemnikowi spośród swoich braci lub obcych, którzy są w twojej ziemi, w obrębie twoich bram.

Tego samego dnia dasz mu jego zapłatę, przed zachodem słońca. Jest bowiem ubogi i z tego się żywi; by nie wołał do Pana przeciwko tobie, a to obciążyło cię grzechem.

Lecz wybawiasz lud strapiony, a twoje oczy są na wyniosłych, by ich poniżać.

Odrywają od piersi sieroty, od ubogiego biorą zastaw.

Morderca wstaje przed świtem i zabija ubogiego i potrzebującego, a w nocy jest jak złodziej.

Bo wybawiałem ubogiego, gdy wołał, sierotę oraz tego, który nie miał pomocnika.

Z tego powodu dochodzi do niego wołanie biednych, a on wysłuchuje wołania ubogich.

Nie pozostawia niegodziwych przy życiu, a ubogim przyznaje prawa.

Wyrywa ubogiego z utrapienia i otwiera ich uszy w ucisku.

Bo biedak nie będzie zapomniany na zawsze, nadzieja ubogich nie zginie na wieki.

Niegodziwy w swej pysze prześladuje ubogiego, niech niegodziwi uwikłają się w zamysły, które uknuli.

Czyha w kryjówce jak lew w swej jaskini; czatuje, by schwytać ubogiego, porywa go i wciąga w swe sieci.

Ze względu na ucisk ubogich i jęk nędzarzy teraz powstanę – mówi Pan – zapewnię bezpieczeństwo temu, na kogo zastawiają sidła.

Szydzicie z rady ubogiego, ale Pan jest jego ucieczką.

Ty bowiem lud strapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

Bo nie wzgardził ani się nie brzydził utrapieniem ubogiego, ani nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz gdy ten do niego wołał, wysłuchał go.

Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną, bo jestem nędzny i opuszczony.

Ten oto biedak wołał, a Pan wysłuchał i wybawił go ze wszystkich jego utrapień.

Wszystkie moje kości powiedzą: Panie, któż podobny do ciebie, który uwalniasz uciśnionego od silniejszego, a nędznego i ubogiego od łupieżcy?

Niegodziwi dobyli miecz i napinają swój łuk, aby powalić ubogiego i potrzebującego, aby zgładzić tych, którzy idą prawą drogą;

Ja wprawdzie jestem ubogi i nędzny, lecz Pan myśli o mnie. Ty jesteś moją pomocą i wybawicielem, mój Boże, nie zwlekaj.

Twoje zastępy mieszkają w nim; ty, Boże, w swojej dobroci przygotowałeś je dla ubogiego.

Ja zaś jestem strapiony i zbolały; niech twoje zbawienie, Boże, podniesie mnie.

Ja zaś jestem nędzny i ubogi, Boże, pospiesz ku mnie, ty jesteś moją pomocą i wybawicielem; Panie, nie zwlekaj.

Będzie sądził twój lud w sprawiedliwości, a twoich ubogich w prawości.

Będzie sądził ubogich z ludu, wybawi synów potrzebującego, a zgniecie ciemiężyciela.

Ocali bowiem ubogiego, gdy zawoła, i nędznego, który nie ma pomocnika.

Nie wydawaj tej zgrai duszy twojej synogarlicy, nie zapominaj nigdy o stadku twoich ubogich.

Niech uciśniony nie wraca ze wstydem, niech ubogi i potrzebujący chwali twoje imię.

Bierzcie w obronę ubogiego i sierotę, oddajcie sprawiedliwość strapionemu i potrzebującemu.

Nakłoń swego ucha, Panie, wysłuchaj mnie, bo jestem nędzny i ubogi.

Jestem strapiony i od młodości bliski śmierci; znoszę twoją grozę i trwożę się.

Dlatego że nie pamiętał, by okazać miłosierdzie, ale prześladował człowieka nędznego i ubogiego, a strapionego w sercu chciał zabić.

Jestem bowiem ubogi i nędzny, a moje serce we mnie jest zranione.

Wiem, że Pan ujmie się za strapionym i pomści krzywdę nędzarzy.

Wszystkie dni strapionego są złe, ale kto jest wesołego serca, ma nieustanną ucztę.

Nie okradaj nędzarza, ponieważ jest ubogi, ani nie uciskaj w bramie biednego.

Jest pokolenie, którego zęby są jak miecze, a zęby trzonowe jak noże, by pożreć ubogich na ziemi i nędzarzy spośród ludzi.

Otwórz swe usta, sądź sprawiedliwie i broń sprawy ubogiego i nędzarza.

Otwiera dłoń przed ubogim i wyciąga swe ręce do nędzarza.

Czego więcej ma bowiem mądry od głupca? Albo czego więcej ma ubogi, który umie postępować wśród żyjących?

Pan stawi na sąd starszych swego ludu i ich książąt: Wy spustoszyliście moją winnicę, w waszych domach znajduje się łup ubogich.

Po co miażdżycie mój lud i uciskacie oblicza ubogich? – mówi Pan Bóg zastępów.

Aby odepchnąć ubogiego od sądu i pozbawić sprawiedliwości ubogich mego ludu, aby wdowy stały się ich łupem i aby mogli ograbiać sieroty.

Podnieś swój głos, córko Gallim! Niech słyszą w Laisz, biedny Anatot!

I cóż odpowiedzieć posłom narodu? To, że Pan ugruntował Syjon i w nim będą się chronić ubodzy jego ludu.

Depcze je noga; nogi ubogiego, stopy nędzarzy.

Zamierzenia skąpego są złe, bo chytrze obmyśla, jak zniszczyć biednych słowami kłamstwa i mówić przeciwko ubogim przed sądem.

Gdy ubodzy i nędzarze szukają wody, a jej nie ma, a ich język usycha z pragnienia, ja, Pan, wysłucham ich, ja, Bóg Izraela, nie opuszczę ich.

Śpiewajcie, niebiosa, rozraduj się, ziemio, głośno zabrzmijcie, góry! Pan bowiem pocieszył swój lud i zlitował się nad swoimi ubogimi.

Dlatego teraz słuchaj tego, utrapiona i pijana, lecz nie winem:

O utrapiona, smagana wichrem, niepocieszona! Oto położę twoje kamienie na błyszczących kamieniach, a twoje fundamenty na szafirach.

Dzielić swój chleb z głodnym i ubogich wygnańców wprowadzić do swego domu, a widząc nagiego, przyodziać go i nie ukrywać się przed nikim, kto jest twoim ciałem?

Bo to wszystko moja ręka uczyniła i dzięki niej powstało to wszystko, mówi Pan. Lecz ja patrzę na tego, który jest ubogi i skruszony w duchu i który drży na moje słowo.