bojaźń

Abraham odpowiedział: Bo myślałem – na pewno nie ma w tym miejscu bojaźni Bożej i zabiją mnie z powodu mojej żony.

Mojżesz odpowiedział ludowi: Nie bójcie się. Bóg bowiem przyszedł, aby was wystawić na próbę i żeby jego bojaźń była przed waszym obliczem, byście nie grzeszyli.

Od dziś zacznę wzbudzać strach i lęk przed tobą wśród narodów, które są pod całym niebem; kiedy usłyszą wieść o tobie, będą drżeć i będą się ciebie lękać.

Bóg Izraela przemówił, Skała Izraela mówiła do mnie: Ten, który panuje nad ludem, ma być sprawiedliwy, ma panować w bojaźni Bożej.

I nakazał im: Czyńcie to w bojaźni Pana, wiernie i doskonałym sercem.

Ponadto powiedziałem: Nie jest dobre to, co czynicie. Czy nie powinniście kroczyć w bojaźni naszego Boga, by uniknąć zhańbienia od pogan, naszych wrogów?

Dawni namiestnicy, którzy byli przede mną, obciążali lud, pobierając od niego chleb i wino, a ponadto czterdzieści syklów srebra. Ich słudzy również wykorzystywali lud. Lecz ja tak nie postępowałem z bojaźni Bożej.

Czy twoja bojaźń nie była twoją ufnością, a prawość twoich dróg – twoją nadzieją?

Strapionemu należy się litość od przyjaciela, ale on opuścił bojaźń Wszechmogącego.

Ty nawet odrzucasz bojaźń i powstrzymujesz modlitwę przed Bogiem.

Czy będzie cię karać z powodu strachu przed tobą? Czy stawia cię przed sądem?

A do człowieka powiedział: Oto bojaźń Pana, ona jest mądrością, a odstąpienie od zła jest rozumem.

Służcie Panu z bojaźnią i radujcie się z drżeniem.

Lecz ja dzięki obfitości twego miłosierdzia wejdę do twego domu, oddam pokłon przed twoim świętym przybytkiem w twojej bojaźni.

Bojaźń Pana jest czysta, trwająca na wieki; sądy Pana prawdziwe, wszystkie są słuszne.

Chodźcie, synowie, słuchajcie mnie; nauczę was bojaźni Pana.

Przyszły na mnie bojaźń i drżenie i przejęła mnie trwoga.

Któż zna srogość twego gniewu? Albo kto, bojąc się ciebie, zna twoją zapalczywość?

Bojaźń Pana jest początkiem mądrości; prawdziwego rozumu nabywają wszyscy, którzy wypełniają jego przykazania; jego chwała trwa na wieki.

Utwierdź swoje słowo względem twego sługi, który się oddał twojej bojaźni.

Bojaźń Pana jest początkiem wiedzy, ale głupcy gardzą mądrością i karnością.

Bo znienawidzili wiedzę i nie wybrali bojaźni Pana;

Wtedy zrozumiesz bojaźń Pana i dojdziesz do poznania Boga.

Bojaźń Pana to nienawidzić zła. Ja nienawidzę pychy, wyniosłości, złej drogi i ust przewrotnych.

Początkiem mądrości jest bojaźń Pana, a wiedza o tym, co święte, to rozum.

Bojaźń Pana przedłuża dni, a lata niegodziwego będą skrócone.

W bojaźni Pana jest mocne zaufanie, a jego synowie będą mieć ucieczkę.

Bojaźń Pana jest źródłem życia, by uniknąć sideł śmierci.

Lepiej mieć mało z bojaźnią Pana niż wielki skarb z kłopotem.

Bojaźń Pana jest pouczeniem w mądrości, a pokora poprzedza chwałę.

Dzięki miłosierdziu i prawdzie oczyszcza się nieprawość, a w bojaźni Pana oddalamy się od zła.

Bojaźń Pana prowadzi do życia, a kto ją ma, spocznie syty i nie nawiedzi go zło.

Owocem pokory i bojaźni Pana jest bogactwo, chwała i życie.

Niech twoje serce nie zazdrości grzesznikom, lecz każdego dnia postępuj w bojaźni Pana;

A na wszystkie góry, które uprawiano motyką, nie dojdzie strach przed ostem i cierniem. Ale będą przeznaczone na pastwisko dla wołów i do deptania przez trzodę.

I spocznie na nim Duch Pana, duch mądrości i rozumu, duch rady i mocy, duch poznania i bojaźni Pana.

I będzie czujny w bojaźni Pana, nie będzie sądził według tego, co oczy widzą, ani karał według tego, co uszy słyszą.

Mówi więc Pan: Ponieważ ten lud zbliża się do mnie swymi ustami i czci mnie swymi wargami, a jego serce jest daleko ode mnie i jego bojaźń wobec mnie jest wyuczoną przez nakazy ludzi;

Mądrość i wiedza będą utwierdzeniem twych czasów, siłą i twoim obfitym zbawieniem, a bojaźń Pana to jego skarb.

Czemu, Panie, pozwoliłeś nam zboczyć z twoich dróg i zatwardziłeś nasze serce, abyśmy się ciebie nie bali? Odwróć się ze względu na twoje sługi, pokolenia twego dziedzictwa.

I zawrę z nimi wieczne przymierze, że się od nich nie odwrócę i nie przestanę im dobrze czynić, lecz włożę w ich serca moją bojaźń, aby nie odstępowali ode mnie.

Obręcze były tak wysokie, że wzbudzały strach, a te cztery obręcze miały pełno oczu wokoło.

Tak mówi Pan Bóg: Zniszczę bożki i usunę posągi z Nof, i nie będzie już księcia w ziemi Egiptu. Ześlę strach na ziemię Egiptu.

Wtedy ci mężczyźni bardzo się zlękli i zapytali: Czemu tak uczyniłeś? Oni bowiem dowiedzieli się, że ucieka sprzed oblicza Pana, bo im to powiedział.

Wtedy ci mężczyźni, zdjęci wielkim strachem przed Panem, złożyli Panu ofiarę i uczynili śluby.