Księga Przysłów 13interlinia hebrajsko-polska

Mądry syn przyjmuje pouczenie ojca, a szyderca nie słucha strofowania.

Człowiek będzie spożywać dobro z owocu swoich ust, a dusza przewrotnych będzie spożywać przemoc.

Kto strzeże swych ust, strzeże swojej duszy; kto szeroko otwiera swe wargi, będzie zniszczony.

Dusza leniwego pragnie, a nic nie ma, a dusza pracowitych zostanie obficie nasycona.

Sprawiedliwy nienawidzi kłamliwego słowa, a niegodziwy staje się obrzydliwy i zhańbiony.

Sprawiedliwość strzeże tego, który postępuje uczciwie, a niegodziwość powala grzesznika.

Znajduje się taki, który czyni siebie bogatym, a nie ma nic; inny czyni siebie ubogim, choć ma wiele bogactw.

Okupem za życie człowieka jest jego bogactwo, a ubogi nie słucha strofowania.

Radośnie błyszczy światło sprawiedliwych, a pochodnia niegodziwych zgaśnie.

Spór powstaje tylko dzięki pysze, a mądrość jest przy tych, co przyjmują radę.

Łatwo zdobyte bogactwo zmniejsza się, a kto je gromadzi swą ręką, pomnaża je.

Przedłużająca się nadzieja sprawia ból sercu, a spełnione pragnienie jest drzewem życia.

Kto gardzi słowem Bożym, ten zginie, a kto się boi przykazania, dostanie nagrodę.

Prawo mądrego jest źródłem życia, by uniknąć sideł śmierci.

Prawdziwy rozum daje łaskę, a droga przewrotnych jest ciężka.

Każdy roztropny postępuje rozważnie, a głupi ujawnia głupotę.

Niegodziwy posłaniec popada w zło, a wierny wysłannik jest lekarstwem.

Ubóstwo i hańba spadną na tego, który odrzuca karność, a kto szanuje upomnienia, dozna czci.

Spełnione pragnienie jest słodkie dla duszy, a odwrócenie się od zła budzi odrazę w głupcach.

Kto przestaje z mądrymi, będzie mądry, a towarzysz głupców będzie zniszczony.

Nieszczęście ściga grzeszników, a sprawiedliwych Bóg nagrodzi dobrem.

Dobry człowiek zostawia dziedzictwo dzieciom swoich dzieci, a majątek grzesznika jest zachowany dla sprawiedliwego.

Obfita żywność jest na roli ubogich, lecz i ta może niszczeć przez nieroztropność.

Kto oszczędza swą rózgę, nienawidzi swego syna, a kto go kocha, karze w porę.

Sprawiedliwy je i syci swoją duszę, a żołądek niegodziwych cierpi niedostatek.