pycha
H2087 — hebrajskie słowo זָדוֹן (za.Don), rzeczownik o znaczeniu „pycha" (ang. arrogance). W Biblii występuje 11 razy, w 6 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Przysłów (3×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
11 wersetówA człowiek, który postąpi zuchwale i nie posłucha kapłana pełniącego tam służbę przed Panem, twoim Bogiem, lub sędziego, poniesie śmierć. Tak usuniesz to zło z Izraela.
Gdy prorok będzie coś mówił w imieniu Pana, a to się nie spełni ani nie nastąpi, to jest to słowo, którego Pan nie wypowiedział, lecz prorok mówił to z zuchwalstwa. Nie bój się go.
A jego starszy brat, Eliab, usłyszał, że rozmawia z tymi ludźmi. I Eliab zapłonął gniewem na Dawida, i powiedział: Po co tu przyszedłeś i komu zostawiłeś tych parę owiec na pustyni? Znam twoją pychę i przewrotność twego serca, bo przyszedłeś, aby przypatrywać się bitwie.
Zdradziła cię twoja zuchwałość i pycha twego serca, ty, który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, który trzymasz się wysokich pagórków. Choćbyś założył swoje gniazdo wysoko jak orzeł, nawet stamtąd cię strącę, mówi Pan.
Oto jestem przeciwko tobie, zuchwalcze, mówi Pan, Bóg zastępów. Nadszedł bowiem twój dzień i czas, gdy cię nawiedzę.
Potknie się zuchwalec i upadnie, i nikt go nie podniesie. Wzniecę ogień w jego miastach, który pochłonie wszystko wokół niego.
Oto ten dzień, oto nadszedł; nastał poranek, zakwitła rózga, wyrosła pycha.
Pycha twego serca zwiodła cię, ty, który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, masz swoje mieszkanie na wysokości; ty, który mówisz w swoim sercu: Któż mnie ściągnie na ziemię?