Księga Przysłów 21interlinia hebrajsko-polska

Serce króla jest w ręku Pana jak potoki wód; kieruje je, dokąd chce.

Wszelka droga człowieka jest słuszna w jego oczach, ale Pan waży serca.

Czynienie sprawiedliwości i sądu bardziej się podobają Panu niż ofiara.

Wyniosłe oczy, pyszne serce i praca niegodziwych są grzechem.

Myśli pracowitego przynoszą pewny dostatek, a myśli każdego spieszącego się – niedostatek.

Gromadzenie skarbów kłamliwym językiem jest przemijającą marnością tych, którzy szukają śmierci.

Grabież niegodziwych zniszczy ich, bo nie chcą czynić tego, co sprawiedliwe.

Droga człowieka jest przewrotna i obca, ale dzieło czystego jest prawe.

Lepiej mieszkać w kącie dachu niż z kłótliwą żoną w przestronnym domu.

Dusza niegodziwego pragnie zła, a jego bliźni nie znajduje łaski w jego oczach.

Gdy się karze szydercę, prosty mądrzeje, a gdy uczą mądrego, przyjmuje wiedzę.

Sprawiedliwy zważa na dom niegodziwego, ale Bóg powala niegodziwych za ich nieprawość.

Kto zatyka swe ucho na wołanie ubogiego, ten sam będzie wołał, a nie zostanie wysłuchany.

Potajemny dar łagodzi zapalczywość i upominek w zanadrzu uspokaja wielki gniew.

Radością jest dla sprawiedliwego czynić sąd, a na czyniących nieprawość przyjdzie zniszczenie.

Człowiek, który zbacza z drogi mądrości, odpocznie w zgromadzeniu umarłych.

Kto kocha zabawę, zubożeje, a kto kocha wino i olejek, nie wzbogaci się.

Niegodziwy będzie okupem za sprawiedliwego, a przewrotny – za prawych.

Lepiej mieszkać na pustyni niż z kłótliwą i gniewliwą żoną.

Pożądany skarb i olej są w mieszkaniu mądrego, ale głupiec je trwoni.

Kto podąża za sprawiedliwością i miłosierdziem, znajduje życie, sprawiedliwość i chwałę.

Mądry wdziera się do miasta mocarzy i burzy potęgę ich ufności.

Kto strzeże swoich ust i języka, strzeże swojej duszy przed utrapieniem.

Hardy i pyszny szyderca – oto imię tego, kto działa w pysznym gniewie.

Pragnienie leniwego zabija go, bo jego ręce nie chcą pracować.

Przez cały dzień pożąda on zachłannie, a sprawiedliwy daje i nie szczędzi.

Ofiara niegodziwych budzi odrazę, a cóż dopiero, gdy ją w niegodziwości ofiarują.

Fałszywy świadek zginie, lecz kto słucha, będzie mówił nieustannie.

Niegodziwy ma upór na twarzy, ale prawy wytycza swoją drogę.

Nie ma mądrości ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.

Konia przygotowują na dzień bitwy, ale wybawienie zależy od Pana.