język

Od nich rozdzielone zostały wyspy narodów po swych ziemiach; każdy według swojego języka i według swoich rodów, w swoich narodach.

To są synowie Chama według ich rodów i języków, w ich ziemiach i narodach.

To są synowie Sema według ich rodów i języków, w ich ziemiach i narodach.

Mojżesz powiedział do Pana: Proszę, Panie, nie jestem wymowny – ani przedtem, ani odkąd przemówiłeś do twego sługi, bo mam powolną mowę i ociężały język.

Ale na nikogo z synów Izraela pies nie ruszy swym językiem, ani na człowieka, ani na bydlę, abyście wiedzieli, że Pan uczynił różnicę między Egipcjanami a Izraelem.

Pan sprowadzi na ciebie naród z daleka, z krańców ziemi, który przyleci jak orzeł; naród, którego języka nie zrozumiesz.

Gdy zobaczyłem wśród łupów piękny płaszcz babiloński, dwieście syklów srebra i pręt złota ważący pięćdziesiąt syklów, pożądałem ich i wziąłem je. Oto są one zakopane w ziemi, w środku mego namiotu, a srebro pod nimi.

Wtedy Jozue i cały Izrael z nim wzięli Akana, syna Zeracha, srebro, płaszcz i pręt złota, jego synów i córki, jego woły, osły, owce, namiot oraz wszystko, co miał, i zaprowadzili ich do doliny Akor.

Wtedy cały lud wrócił bezpiecznie do obozu, do Jozuego w Makkedzie. Nikt nie odważył się nawet ust otworzyć przeciw synom Izraela.

A ich granica południowa biegła od krańca Morza Słonego, od zatoki zwróconej ku południowi.

Granicą zaś od wschodu było Morze Słone aż do końca Jordanu, a granica północna była od zatoki morskiej przy ujściu Jordanu.

Stamtąd granica biegła do zbocza Bet-Chogla na północy, a kończyła się przy zatoce północnej Morza Słonego, na południu od ujścia Jordanu. To była granica południowa.

Zaprowadził więc lud nad wodę, a Pan powiedział do Gedeona: Każdego, kto będzie chłeptał wodę swym językiem, jak chłepce pies, postawisz osobno; także każdy, który uklęknie na kolana, aby pić, stanie osobno.

Duch Pana mówił przeze mnie, a jego słowo jest na moim języku.

A połowa ich dzieci mówiła w języku aszdodskim, nie umiejąc mówić po hebrajsku, ale każdy według języka swego narodu.

I rozesłał listy do wszystkich prowincji królewskich, do każdej prowincji napisany jej własnym pismem, i do każdego ludu w jego języku, aby każdy mężczyzna był panem w swoim domu. A ogłoszono to w języku każdego narodu.

Wezwano więc pisarzy króla w pierwszym miesiącu, dnia trzynastego tego miesiąca, i napisano wszystko tak, jak Haman rozkazał, do satrapów królewskich, do namiestników z każdej prowincji i do dowódców każdego ludu z każdej prowincji według jej pisma i do każdego narodu według jego języka. Listy napisano w imieniu króla Aswerusa i opieczętowano je sygnetem króla.

Zwołano więc pisarzy króla w tym czasie, trzeciego miesiąca, to jest miesiąca Siwan, dwudziestego trzeciego dnia tego miesiąca, i napisano wszystko, tak jak nakazał Mardocheusz, do Żydów, do satrapów, do namiestników i do przełożonych prowincji, które rozciągają się od Indii aż do Etiopii, do stu dwudziestu siedmiu prowincji, do każdej prowincji jej pismem i do każdego ludu w jego języku, i do Żydów ich pismem i w ich języku.

Przed biczem języka będziesz zasłonięty i nie ulękniesz się spustoszenia, gdy nadejdzie.

Czy w moim języku jest nieprawość? Czy moje podniebienie nie rozeznaje przewrotności?

Twoje usta bowiem pokazują twą nieprawość, posługujesz się mową przebiegłych.

A choć zło jest słodkie w jego ustach i zataja je pod swoim językiem;

Będzie ssał jad żmii, zabije go język węża.

Moje wargi nie będą mówiły niegodziwości, a mój język nie wypowie fałszu.

Głos dostojników cichł, a ich język przylegał im do podniebienia.

Oto teraz otworzyłem swoje usta, a mój język będzie mówił pod podniebieniem.

Czy lewiatana wyciągniesz wędką? Czy za jego język wyciągniesz go sznurem opuszczonym?

Bo w ich ustach nie ma szczerości, ich wnętrze pełne przewrotności, ich gardło jest grobem otwartym, swoim językiem pochlebiają.

Jego usta pełne są przekleństw, zdrady i podstępu, pod jego językiem krzywda i nieprawość.

Niech Pan wytępi wszystkie wargi schlebiające i język mówiący przechwałki.

Oni mówią: Swoim językiem zwyciężymy, nasze wargi należą do nas, któż jest naszym panem?

Kto nie obmawia swym językiem, nie wyrządza bliźniemu nic złego, nie znieważa bliźniego;

Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia; położyłeś mnie w prochu śmierci.

Ukryjesz ich pod osłoną twojej obecności przed pychą człowieka, ochronisz ich w namiocie przed kłótliwymi językami.

Strzeż swego języka od zła, a swoich warg od podstępnej mowy.

A mój język będzie głosił twoją sprawiedliwość i chwałę twoją przez cały dzień.

Usta sprawiedliwego wypowiadają mądrość, a jego język mówi o sądzie.

Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, abym nie zgrzeszył językiem; nałożę na usta wędzidło, dopóki niegodziwy będzie przede mną.

Rozgorzało we mnie serce; gdy rozmyślałem, zapłonął ogień, a wtedy mój język tak przemówił:

Wezbrało moje serce dobrym słowem; dzieła, które wypowiadam, dotyczą króla; mój język będzie jak pióro biegłego pisarza.

Pozwalasz swym ustom źle mówić, a twój język knuje podstępy.

Uwolnij mnie od winy za przelanie krwi, o Boże, Boże mego zbawienia, a mój język będzie wysławiał twoją sprawiedliwość.

Twój język knuje przewrotność, ostry jak brzytwa, działający podstępnie.

Miłujesz wszelkie słowa szkodliwe, podstępny języku.

Zniszcz, Panie, rozdziel ich język, bo widzę przemoc i niezgodę w mieście.

Moja dusza przebywa wśród lwów; leżę wśród płonących, wśród synów ludzkich, których zęby są jak włócznie i strzały, a język jak miecz ostry.

Którzy naostrzyli swój język jak miecz, nałożyli swoje strzały, słowa jadowite;

Własny język doprowadzi ich do upadku; wszyscy, którzy ich zobaczą, uciekną.

Do niego wołałem moimi ustami i wychwalałem go moim językiem.

Aby twoja stopa była skąpana we krwi, a język twoich psów we krwi wrogów.

Również mój język będzie głosił przez cały dzień twoją sprawiedliwość, bo okryli się wstydem i hańbą ci, którzy szukali mego nieszczęścia.

Zwracają swe usta przeciwko niebu, a ich język krąży po ziemi.

Pochlebiali mu jednak swoimi ustami i okłamywali go swym językiem;

Bo otworzyły się przeciwko mnie usta niegodziwego i usta podstępnego; mówili przeciwko mnie językiem kłamliwym;

Mój język będzie głosił twoje słowo, bo wszystkie twoje przykazania są sprawiedliwością.

Ocal, Panie, moją duszę od warg kłamliwych i od zdradliwego języka.

Cóż będzie ci dane albo co się stanie z tobą, zdradliwy języku?

Wtedy usta nasze napełniły się śmiechem, a nasz język radością; wtedy mówiono między narodami: Pan uczynił wielkie rzeczy dla nich.

Niech mi język przylgnie do podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie postawię Jeruzalem ponad największą moją radość.

Zanim na moim języku pojawi się słowo, ty, Panie, już je znasz.