leniwy

Idź do mrówki, leniwcze, przypatrz się jej drogom i bądź mądry;

Jak długo będziesz leżał, leniwcze? Kiedy wstaniesz ze swego snu?

Czym ocet dla zębów i dym dla oczu, tym jest leniwy dla tych, którzy go posyłają.

Dusza leniwego pragnie, a nic nie ma, a dusza pracowitych zostanie obficie nasycona.

Droga leniwego jest jak płot cierniowy, a ścieżka prawych jest wyrównana.

Leniwy kryje swą rękę pod pachę i do ust jej nie podnosi.

Leniwy nie orze z powodu zimna; dlatego będzie żebrać we żniwa, ale nic nie otrzyma.

Pragnienie leniwego zabija go, bo jego ręce nie chcą pracować.

Leniwy mówi: Lew jest na dworze, będę zabity na środku ulicy.

Szedłem koło pola leniwego i koło winnicy nierozumnego;

Leniwy mówi: Lew na drodze, lew na ulicach.

Jak drzwi się obracają na swoich zawiasach, tak leniwy na swoim łóżku.

Leniwy kryje rękę pod pachę, a ciężko mu ją podnosić do ust.

Leniwy uważa się za mądrzejszego niż siedmiu odpowiadających rozsądnie.