ufność
H4009 — hebrajskie słowo מִבְטָח (miv.ta.Cho), rzeczownik o znaczeniu „ufność" (ang. confidence). W Biblii występuje 15 razy, w 6 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Przysłów (4×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
15 wersetówJego nadzieja zostanie podcięta, a jego ufność będzie jak pajęczyna.
Jego ufność będzie wykorzeniona z jego namiotu i zostanie on przyprowadzony do króla strachów.
Jeśli pokładałem w złocie swoją nadzieję, a do czystego złota mówiłem: Ty jesteś moją ufnością;
Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu swoją nadzieję, a nie ma względu na pysznych ani na tych, którzy podążają za kłamstwem.
Straszliwymi rzeczami odpowiesz nam według sprawiedliwości, Boże naszego zbawienia, nadziejo wszystkich krańców ziemi i mórz dalekich.
Ty bowiem jesteś moją nadzieją, Panie Boże, moją ufnością od młodości.
W bojaźni Pana jest mocne zaufanie, a jego synowie będą mieć ucieczkę.
Mądry wdziera się do miasta mocarzy i burzy potęgę ich ufności.
Oznajmiłem to dzisiaj właśnie tobie, abyś pokładał ufność w Panu.
Ufność w człowieka niewiernego w dniu ucisku jest jak złamany ząb i zwichnięta noga.
Mój lud bowiem będzie mieszkał w przybytku pokoju, w bezpiecznych mieszkaniach i w spokojnych miejscach odpoczynku;
I stamtąd wyjdziesz z rękami na głowie, bo Pan odrzucił tych, którym zaufałaś, a nie powiedzie ci się z nimi.
Błogosławiony człowiek, który ufa Panu, a którego nadzieją jest Pan.
I Moab będzie się wstydzić Kemosza, jak dom Izraela wstydził się Betel, jego nadziei.
I nie będzie już ufnością domu Izraela, co przypominałoby o jego nieprawości, gdy zwracał się do niego. I poznają, że ja jestem Panem Bogiem.