karcenie

A poznajcie dziś (bo nie mówię do waszych synów, którzy nie znali i nie widzieli karania Pana, waszego Boga) jego wielkość, jego potężną rękę i jego wyciągnięte ramię;

Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; nie gardź więc karceniem Wszechmocnego.

Rozwiązuje więzy królów i przepasuje ich biodra pasem.

Słuchałem obraźliwego upomnienia i duch mojego zrozumienia podsuwa mi odpowiedź:

Otwiera im ucho, aby przyjęli karę, i każe im odwrócić się od nieprawości.

Skoro nienawidzisz karności i rzucasz za siebie moje słowa?

Do poznania mądrości i karności, do zrozumienia słów roztropnych;

Do zdobycia pouczenia w mądrości, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;

Bojaźń Pana jest początkiem wiedzy, ale głupcy gardzą mądrością i karnością.

Synu mój, słuchaj pouczenia swego ojca i nie odrzucaj nauki swojej matki;

Synu mój, nie gardź karceniem Pana i nie zniechęcaj się jego upomnieniem.

Słuchajcie, synowie, pouczenia ojca i zważajcie na to, abyście poznali roztropność;

Trzymaj się karności, nie opuszczaj jej, strzeż jej, bo ona jest twoim życiem.

I nie musiał powiedzieć: O, jakże nienawidziłem karności i moje serce gardziło upomnieniem!

Umrze z braku karności i będzie błądził z powodu swojej wielkiej głupoty.

Bo przykazanie jest pochodnią, prawo światłością, a upomnienia do karności są drogą życia;

Wnet poszedł za nią jak wół prowadzony na rzeź i jak głupi na karę pęt.

Przyjmijcie moje pouczenie zamiast srebra i wiedzę raczej niż wyborne złoto.

Słuchajcie pouczeń, nabądźcie mądrości i nie odrzucajcie jej.

Kto przestrzega karności, idzie ścieżką życia, a kto gardzi upomnieniem, błądzi.

Kto kocha karność, kocha wiedzę, a kto nienawidzi upomnienia, jest głupi.

Mądry syn przyjmuje pouczenie ojca, a szyderca nie słucha strofowania.

Ubóstwo i hańba spadną na tego, który odrzuca karność, a kto szanuje upomnienia, dozna czci.

Kto oszczędza swą rózgę, nienawidzi swego syna, a kto go kocha, karze w porę.

Głupi gardzi pouczeniem swego ojca, a kto przyjmuje upomnienia, jest roztropny.

Sroga kara należy się temu, kto zbacza z drogi, a kto nienawidzi upomnień, umrze.

Kto odrzuca karność, gardzi własną duszą, a kto przyjmuje upomnienie, nabiera rozumu.

Bojaźń Pana jest pouczeniem w mądrości, a pokora poprzedza chwałę.

Rozum jest zdrojem życia dla tych, którzy go mają, a pouczenie głupich jest głupotą.

Posłuchaj rady i przyjmij pouczenie, abyś był mądry u kresu swych dni.

Synu mój, przestań słuchać pouczeń, które cię odwodzą od słów rozumnych.

Głupota jest przywiązana do serca dziecka, ale rózga karności wypędzi ją z niego.

Nakłoń swoje serce na pouczenie, a swe uszy na słowa rozumne.

Nie szczędź dziecku karcenia, bo jeśli je bijesz rózgą, nie umrze.

Kupuj prawdę i nie sprzedawaj jej; kupuj mądrość, karność i rozum.

Spojrzałem i rozważałem w sercu; obejrzałem i wyciągnąłem naukę.

Panie, w ucisku ciebie szukali; gdy ich karałeś, wylewali swoje modlitwy.

Lecz on był zraniony za nasze występki, starty za nasze nieprawości. Kara dla naszego pokoju była na nim, a jego ranami zostaliśmy uzdrowieni.

Na próżno biłem waszych synów, nie przyjęli pouczenia. Wasz własny miecz pożarł waszych proroków, jak niszczący lew.

Panie, czy twoje oczy nie są zwrócone ku prawdzie? Biłeś ich, ale oni nie czują bólu; obróciłeś ich wniwecz, ale nie chcą przyjąć pouczenia. Uczynili swe twarze twardszymi od skały, nie chcą się nawrócić.

Dlatego mów do nich: To jest naród, który nie słucha głosu Pana, swego Boga, ani nie przyjmuje pouczenia. Zginęła prawda, została starta z ich ust.

Wszyscy razem są głupi i nierozumni; czerpanie nauki z drewna to całkowita marność.

Oni jednak nie usłuchali ani nie nakłonili swego ucha, lecz zatwardzili swój kark, aby nie słuchać i nie przyjąć pouczenia.

Wszyscy twoi kochankowie zapomnieli o tobie, nie szukają cię, gdyż zraniłem cię ciosem wroga i okrutnym karaniem z powodu mnóstwa twoich nieprawości i twoich niezliczonych grzechów.

Obrócili się do mnie tyłem, a nie twarzą, i chociaż ich nauczałem z wczesnym wstawaniem i nauczaniem, oni jednak nie słuchali, aby przyjąć pouczenie.

Tak mówi Pan zastępów, Bóg Izraela: Idź i powiedz Judejczykom i mieszkańcom Jerozolimy: Czy nie przyjmiecie pouczenia, by słuchać moich słów? – mówi Pan.

A tak staniesz się hańbą, pośmiewiskiem, przykładem i przerażeniem dla narodów, które cię otaczają, gdy wykonam na tobie sądy w zapalczywości i gniewie, i w srogich upomnieniach. Ja, Pan, to powiedziałem.

Owszem, udają się podstępnie na rzeź, ale ja ukarzę każdego z nich.

Nie słuchało głosu ani nie przyjmuje upomnienia, nie zaufało Panu, nie zbliżyło się do swego Boga.

Powiedziałem: Teraz na pewno będziesz się mnie bać, przyjmiesz upomnienie, aby nie zostało zniszczone twoje mieszkanie, jakkolwiek cię ukarzę. Ale wstali rano i psuli wszystkie swoje czyny.