Księga Hioba 12interlinia hebrajsko-polska

Potem Hiob odpowiedział:

Doprawdy jesteście ludem i wraz z wami zginie mądrość.

Ale ja również mam rozum, jak i wy, i nie jestem od was gorszy. Kto nie zna tych rzeczy?

Jestem pośmiewiskiem dla swojego przyjaciela; ja, który wołam do Boga, a on odpowiada; sprawiedliwy i doskonały jest pośmiewiskiem.

Ten, który jest bliski upadku, to pochodnia wzgardzona w umyśle tego, który żyje w pokoju.

Namioty łupieżców są spokojne i bezpieczni są ci, którzy drażnią Boga, a którym Bóg obficie daje w ręce.

Ale zapytaj zwierząt, a one cię pouczą, i ptaków nieba, a powiedzą tobie.

Albo rozmawiaj z ziemią, a ona cię nauczy, i opowiedzą ci ryby morskie.

Któż spośród nich wszystkich nie wie, że ręka Pana to wykonała?

W jego ręku jest dusza wszelkiej istoty żywej i duch wszelkiego człowieka.

Czy ucho nie bada mowy, a podniebienie nie smakuje pokarmu?

U starców jest mądrość, a w długości dni roztropność.

Ale u niego jest mądrość i siła, u niego rada i roztropność.

Oto on burzy, a nikt nie może odbudować, zamyka człowieka, a nikt nie może otworzyć.

Oto gdy zatrzyma wody, wysychają, gdy je wypuści, wywracają ziemię.

U niego jest moc i mądrość. Do niego należy zwiedziony i zwodziciel.

Pozbawia radców mądrości i sędziów czyni głupcami.

Rozwiązuje więzy królów i przepasuje ich biodra pasem.

Odprowadza złupionych książąt i wywraca mocarzy.

Odbiera mowę prawdomównym i zabiera starcom rozsądek.

Wylewa pogardę na książąt i osłabia siły mocarzy.

On odsłania głębokie rzeczy z ciemności i wyprowadza na światło cień śmierci.

Rozmnaża narody i wytraca je, rozszerza narody i pomniejsza je.

On zabiera serca przełożonym ludu ziemi i sprawia, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

I chodzą po omacku w ciemności bez światła, i sprawia, że zataczają się jak pijani.