podniebienie

Czy w moim języku jest nieprawość? Czy moje podniebienie nie rozeznaje przewrotności?

Czy ucho nie bada mowy, a podniebienie nie smakuje pokarmu?

Chociaż rozkoszuje się nim i nie opuszcza go, zatrzymując je na swoim podniebieniu;

Głos dostojników cichł, a ich język przylegał im do podniebienia.

(Nawet nie pozwoliłem zgrzeszyć swoim ustom, pragnąc przekleństwa na jego duszy);

Oto teraz otworzyłem swoje usta, a mój język będzie mówił pod podniebieniem.

Ucho bowiem bada słowa, jak podniebienie smakuje pokarm.

O, jakże słodkie są twoje słowa dla mego podniebienia! Są słodsze niż miód dla moich ust.

Niech mi język przylgnie do podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie postawię Jeruzalem ponad największą moją radość.

Bo wargi obcej kobiety ociekają miodem, a jej usta gładsze są niż oliwa;

Moje usta bowiem mówią prawdę, a niegodziwością brzydzą się moje wargi.

Synu mój, jedz miód, bo jest dobry, i plaster miodu słodki dla twojego podniebienia.

Jak jabłoń między leśnymi drzewami, tak mój miły między młodzieńcami. Z wielkim pragnieniem usiadłam w jego cieniu, a jego owoc jest słodki memu podniebieniu.

Jego usta przesłodkie i jest on cały przepiękny. Taki jest mój umiłowany i taki jest mój przyjaciel, córki Jerozolimy.

Twoje usta jak wyborne wino, które mile spływa po podniebieniu i sprawia, że wargi śpiących mówią.

Język ssącego przylgnął do podniebienia z powodu pragnienia, dzieci prosiły o chleb, lecz nikt im go nie ułamał.

A ja sprawię, że twój język przylgnie do twego podniebienia i będziesz niemy, i nie będziesz dla nich człowiekiem, który strofuje, gdyż są domem buntowniczym.

Przyłóż trąbę do ust i mów: Oto przyleci na dom Pana jak orzeł, gdyż złamali moje przymierze i przekroczyli moje Prawo.