szlachetny

Złóżcie Panu dar od siebie: każdy, kto jest ochotnego serca, niech przyniesie Panu dar: złoto, srebro i miedź;

Przychodzili więc mężczyźni i kobiety, każdy, kto był ochotnego serca, i przynosili bransoletki, kolczyki, pierścienie, naszyjniki i wszelkie złote przedmioty i każdy przynosił Panu ofiarę ze złota.

To studnia, którą wykopali naczelnicy; wykopali ją dostojnicy ludu wraz z prawodawcą swoimi laskami. A z tej pustyni poszli do Mattany;

Podnosi z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, by posadzić ich z książętami i pozwolić im odziedziczyć tron chwały. Do Pana bowiem należą filary ziemi, na nich osadził świat.

A oto zmiany kapłanów i Lewitów do każdej posługi w domu Bożym będą z tobą w każdej pracy; każdy ochotny i zdolny do wszelkiej posługi. Także książęta i cały lud stawią się na każdy twój rozkaz.

Potem Ezechiasz powiedział: Teraz poświęciliście się Panu. Przystąpcie i przyprowadźcie ofiary pojednawcze i dziękczynne do domu Pana. Zgromadzenie przyprowadziło więc ofiary pojednawcze i dziękczynne, a każdy, kto pragnął – ofiary na całopalenie.

Wylewa pogardę na książąt i osłabia siły mocarzy.

Mówicie bowiem: Gdzie jest dom księcia? A gdzie mieszkanie niegodziwych?

Czy wypada do króla mówić: Nikczemniku? A do książąt: Bezbożni?

Władcy narodów zebrali się z ludem Boga Abrahama, bo do Boga należą tarcze ziemi; on jest wielce wywyższony.

Przywróć mi radość twego zbawienia i wesprzyj mnie duchem ochoczym.

Z ich dostojnikami postąp jak z Orebem i Zeebem, jak z Zebachem i Salmunną, ze wszystkimi ich książętami;

On wylewa wzgardę na władców i sprawia, że błądzą po bezdrożach pustkowia.

Aby go posadzić z książętami, z książętami swego ludu;

Lepiej ufać Panu, niż polegać na władcach.

Nie pokładajcie ufności we władcach ani w żadnym synu ludzkim, u którego nie ma wybawienia.

Dzięki mnie panują władcy i dostojnicy, wszyscy sędziowie ziemi.

Poważna mowa nie przystoi głupiemu, tym mniej kłamliwe usta dostojnikowi.

Zaprawdę to niedobrze wymierzyć karę sprawiedliwemu ani bić władców za prawość.

Wielu uprasza o przychylność dostojnika i każdy jest przyjacielem człowieka hojnego.

Bo lepiej, żeby ci powiedziano: Podejdź tu, niż żeby cię poniżono przed księciem, którego twoje oczy widziały.

Jak piękne są twoje nogi w sandałach, córko książęca! Linia twoich bioder jest jak klejnot, jak dzieło rąk rzemieślnika.

Na wysokiej górze wznieście sztandar, podnieście na nich głos, machajcie ręką, aby weszli w bramy książąt.

Nieszlachetnego nie będą już nazywać szlachetnym ani o skąpym nie powie się, że jest szczodry;

Ale szczodry ma szczodrobliwe myśli i będzie obstawać przy swojej szczodrobliwości.