pogarda

Wtedy Juda powiedział: Niech sobie zatrzyma ten zastaw, abyśmy nie stali się pośmiewiskiem. Oto posyłałem to koźlątko, a ty jej nie znalazłeś.

Ten, który jest bliski upadku, to pochodnia wzgardzona w umyśle tego, który żyje w pokoju.

Wylewa pogardę na książąt i osłabia siły mocarzy.

Czy strach przed wielką zgrają albo pogarda bliskich przeraziły mnie, abym milczał i nie wychodził za drzwi?

Niech zaniemówią wargi kłamliwe, które w pysze i pogardzie mówią krzywdzące słowa przeciwko sprawiedliwemu.

On wylewa wzgardę na władców i sprawia, że błądzą po bezdrożach pustkowia.

Oddal ode mnie hańbę i wzgardę, gdyż przestrzegam twoich świadectw.

Zmiłuj się nad nami, Panie; zmiłuj się nad nami, bo jesteśmy nad miarę nasyceni wzgardą.

Nasza dusza jest nad miarę nasycona szyderstwem bezbożnych i wzgardą pysznych.

Człowiek będzie chwalony za jego mądrość, a kto jest przewrotnego serca, zostanie wzgardzony.

Gdy przychodzi niegodziwy, przychodzi też pogarda, a z hańbą urąganie.