bóg

Lecz Jeszurun utył i wierzgał – otyłeś, obrosłeś w tłuszcz, zgrubiałeś; opuściłeś Boga, który cię uczynił, i lekceważyłeś Skałę swego zbawienia.

Składali ofiary demonom, a nie Bogu; nowym bogom, których nie znali, świeżo przybyłym, których się nie bali wasi ojcowie.

Teraz więc nie dajcie się zwodzić Ezechiaszowi i niech was nie łudzi w ten sposób ani mu nie wierzcie, gdyż żaden bóg spośród wszystkich narodów i królestw nie mógł wyrwać swego ludu z mojej ręki i z ręki moich ojców. Tym bardziej wasz Bóg nie wyrwie was z mojej ręki!

Odmówili posłuszeństwa i nie pamiętali o twoich cudach, które dla nich czyniłeś, ale uczynili twardym swój kark i w swoim buncie ustanowili sobie wodza, aby wrócić do swojej niewoli. Lecz ty jesteś Bogiem przebaczenia – łaskawym i miłosiernym, nieskorym do gniewu i wielkiej dobroci – i nie opuściłeś ich.

Niech ten dzień stanie się ciemnością, niech o niego nie troszczy się Bóg z wysokości i nie oświetla go światłość.

Czemu dane jest światło człowiekowi, którego droga jest ukryta i którego Bóg osaczył?

Od tchnienia Boga giną i od powiewu jego gniewu niszczeją.

Czy śmiertelny człowiek może być sprawiedliwszy niż Bóg? Czy człowiek może być czystszy niż jego Stwórca?

Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; nie gardź więc karceniem Wszechmocnego.

Tkwią we mnie bowiem strzały Wszechmocnego, których jad osuszył mego ducha, a strachy Boże walczą przeciwko mnie.

Oby się spełniła moja prośba i Bóg dał mi to, czego pragnę!

Oby się Bogu spodobało to, aby mnie zniszczyć, aby opuścić rękę i mnie odciąć!

Gdyby Bóg nie odwrócił swego gniewu, zuchwali pomocnicy upadliby pod nim.

Powiem Bogu: Nie potępiaj mnie. Oznajmij mi, czemu wiedziesz ze mną spór?

O gdyby Bóg zechciał przemówić i otworzyć usta przeciwko tobie;

Gdyby objawił tajemnice mądrości – że zasługujesz na dwa razy większą karę. Poznaj więc, ile Bóg ci przebaczył za twoją nieprawość.

Czy wybadasz tajemnice Boga? Czy zgłębisz doskonałość Wszechmocnego?

Jestem pośmiewiskiem dla swojego przyjaciela; ja, który wołam do Boga, a on odpowiada; sprawiedliwy i doskonały jest pośmiewiskiem.

Namioty łupieżców są spokojne i bezpieczni są ci, którzy drażnią Boga, a którym Bóg obficie daje w ręce.

Czy słuchałeś tajemnic Boga? Czy tylko w tobie jest mądrość?

Moi przyjaciele szydzą ze mnie, ale moje oko wylewa łzy ku Bogu.

Oby ktoś spierał się z Bogiem o człowieka jak człowiek spiera się o swego bliźniego!

Wiedzcie, że to Bóg mnie powalił i swoją siecią mnie otoczył.

Zlitujcie się nade mną, zlitujcie się nade mną, moi przyjaciele, bo ręka Boża mnie dotknęła.

A choć moja skóra się rozłoży, to w swoim ciele ujrzę Boga.

Ich domy są bezpieczne, bez strachu i nie dotyka ich rózga Boga.

Bóg zachowuje jego nieprawość dla jego synów; odpłaca mu, aby to poczuł.

Czy Bóg nie jest na wysokości niebios? Spójrz na najwyższe gwiazdy, jakże są wysoko!

Wtedy będziesz się rozkoszować we Wszechmocnym i podniesiesz do Boga swoje oblicze.

Ludzie w mieście wzdychają, dusze śmiertelnie rannych wołają, a Bóg im w tym nie przeszkadza.

Dopóki jest we mnie tchnienie i duch Boży w moich nozdrzach;

Jaka bowiem jest nadzieja obłudnika, choćby zysk osiągnął, gdy Bóg zabiera mu duszę?

Czy będzie się rozkoszować Wszechmocnym? Czy będzie wciąż wzywał Boga?

Obym był taki jak za dawnych miesięcy, za tych dni, w których Bóg mnie strzegł;

Taki, jaki byłem za dni swojej młodości, gdy tajemnica Boga pozostawała nad moim namiotem;

Jaki bowiem byłby dział od Boga z góry? I jakie byłoby dziedzictwo od Wszechmocnego z wysoka?

To niech zważy mnie na wadze sprawiedliwej i niech Bóg pozna moją prawość.

Otóż w tym nie jesteś sprawiedliwy. Powiem ci, że Bóg jest większy od człowieka.

Będzie się modlił do Boga i on przyjmie go łaskawie, ujrzy jego oblicze z radością i przywróci człowiekowi jego sprawiedliwość;

Ale nikt nie mówi: Gdzie jest Bóg, mój Stwórca, który w nocy daje pieśni;

Poczekaj trochę, a pouczę cię, bo jeszcze przemówię za Boga.

Czy wiesz, kiedy i co postanawia Bóg o tych sprawach albo kiedy rozjaśnia światło swej chmury?

Od północy przychodzi jakby złoty blask, ale w Bogu jest straszliwy majestat.

Bo Bóg pozbawił go mądrości i nie udzielił mu rozumu.

Czy ten, co wiedzie spór z Wszechmogącym, będzie go pouczał? Niech na to odpowie ten, który strofuje Boga.

Bo któż jest Bogiem oprócz Pana? Któż skałą oprócz naszego Boga?

Zrozumcie to teraz wy, którzy zapominacie o Bogu, bym was nie rozszarpał, a nie byłoby nikogo, kto by was ocalił.

Zadrżyj, ziemio, przed obliczem Pana, przed obliczem Boga Jakuba;

Zgładzisz, Boże, niegodziwego; niech odstąpią ode mnie ludzie krwawi;

Każde słowo Boga jest czyste; on jest tarczą dla tych, którzy mu ufają.

Nie bójcie się i nie lękajcie. Czy od dawna nie oznajmiałem wam wszystkiego i nie opowiadałem? Wy sami jesteście moimi świadkami. Czy jest Bóg oprócz mnie? Nie ma innej Skały; nie znam żadnej.

Nie będzie miał względu ani na boga swoich ojców, ani na pożądanie kobiet, ani na żadnego boga, gdyż wyniesie się ponad wszystko.

Zamiast tego będzie czcił boga twierdz; boga, którego nie znali jego ojcowie, będzie czcił złotem, srebrem i drogocennymi kamieniami, i kosztownościami.

Tak postąpi w twierdzach obcego boga, a którego uzna i obdarzy sławą. I sprawi, że będą panowali nad wieloma, i rozdzieli im ziemię jako zapłatę.

Wtedy jego duch się odmieni, a wystąpi i zawini, myśląc, że jego moc pochodzi od jego boga.

Bóg szedł z Temanu, Święty z góry Paran, Sela! Jego majestat okrył niebiosa, ziemia była pełna jego chwały.