Księga Przysłów 27interlinia hebrajsko-polska

Nie chlub się dniem jutrzejszym, bo nie wiesz, co dzień przyniesie.

Niech inny cię chwali, a nie twoje usta; ktoś obcy, a nie twoje wargi.

Ciężki jest kamień i piasek waży, ale gniew głupca cięższy od obu.

Okrutny jest gniew i straszliwa zapalczywość, lecz któż się ostoi przed zazdrością?

Lepsza jest jawna nagana niż skryta miłość.

Rany przyjaciela są wierne, ale pocałunki wroga są zwodnicze.

Dusza nasycona podepcze plaster miodu, a dla głodnej duszy wszystko, co gorzkie, jest słodkie.

Jak ptak odlatuje od swego gniazda, tak człowiek odchodzi od swego miejsca.

Maść i kadzidło radują serce, tak słodycz przyjaciela dzięki radzie od serca.

Nie opuszczaj swego przyjaciela ani przyjaciela twego ojca, a w dniu twego nieszczęścia nie wchodź do domu twego brata, bo lepszy jest sąsiad bliski niż brat daleki.

Bądź mądrym, synu mój, rozwesel moje serce, abym mógł odpowiedzieć temu, który mi urąga.

Roztropny dostrzega zło i ukrywa się, a prości idą dalej i ponoszą karę.

Zabierz szatę temu, kto ręczył za obcego, i od tego, który ręczył za cudzą kobietę, weź zastaw.

Kto wczesnym rankiem błogosławi swemu przyjacielowi donośnym głosem, temu będzie to poczytane za przekleństwo.

Nieustające kapanie w dniu rzęsistego deszczu i kłótliwa żona są sobie podobne;

Kto ją ukrywa, ukrywa wiatr i w prawej ręce wonny olejek, który sam siebie wydaje.

Żelazo ostrzy się żelazem, tak człowiek zaostrza oblicze swego przyjaciela.

Kto strzeże drzewa figowego, spożyje jego owoc; tak kto posługuje swemu panu, dozna czci.

Jak w wodzie odbija się twarz, tak w sercu człowieka – człowiek.

Piekło i zatracenie są nienasycone, tak oczy człowieka są niesyte.

Czym dla srebra jest tygiel, a dla złota piec, tym dla człowieka pochwała.

Choćbyś zmiażdżył głupca w moździerzu tłuczkiem razem z ziarnami, nie opuści go głupota.

Doglądaj pilnie swego dobytku i troszcz się o swe stada.

Bo bogactwo nie trwa na wieki ani korona przez wszystkie pokolenia.

Trawa wyrasta, pojawia się zieleń, z gór zioła zbierają.

Owce są na twoje szaty, a kozły są zapłatą za pole.

I dosyć mleka koziego na pokarm dla ciebie, na wyżywienie twego domu i na utrzymanie twoich służebnic.