Mądry syn przyjmuje pouczenie ojca, a szyderca nie słucha strofowania.
Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
Najedź na słowo (na telefonie: stuknij), żeby zobaczyć jego odpowiedniki w pozostałych przekładach i w oryginale.
Mądry syn przyjmuje pouczenie ojca, a szyderca nie słucha strofowania.
Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
Człowiek będzie spożywać dobro z owocu swoich ust, a dusza przewrotnych będzie spożywać przemoc.
Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
Kto strzeże swych ust, strzeże swojej duszy; kto szeroko otwiera swe wargi, będzie zniszczony.
Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
Dusza leniwego pragnie, a nic nie ma, a dusza pracowitych zostanie obficie nasycona.
Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.
Sprawiedliwy nienawidzi kłamliwego słowa, a niegodziwy staje się obrzydliwy i zhańbiony.
Słowa kłamliwego nienawidzi sprawiedliwy; ale niezbożny staje się obrzydliwym i shańbionym.
Sprawiedliwość strzeże tego, który postępuje uczciwie, a niegodziwość powala grzesznika.
Sprawiedliwość strzeże tego, który żyje bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika.
Znajduje się taki, który czyni siebie bogatym, a nie ma nic; inny czyni siebie ubogim, choć ma wiele bogactw.
Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.
Okupem za życie człowieka jest jego bogactwo, a ubogi nie słucha strofowania.
Okup żywota człowieczego jest bogactwo jego; ale ubogi nie słucha łajania.
Radośnie błyszczy światło sprawiedliwych, a pochodnia niegodziwych zgaśnie.
Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.
Spór powstaje tylko dzięki pysze, a mądrość jest przy tych, co przyjmują radę.
Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
Łatwo zdobyte bogactwo zmniejsza się, a kto je gromadzi swą ręką, pomnaża je.
Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.
Przedłużająca się nadzieja sprawia ból sercu, a spełnione pragnienie jest drzewem życia.
Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.
Kto gardzi słowem Bożym, ten zginie, a kto się boi przykazania, dostanie nagrodę.
Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.
Prawo mądrego jest źródłem życia, by uniknąć sideł śmierci.
Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
Prawdziwy rozum daje łaskę, a droga przewrotnych jest ciężka.
Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
Każdy roztropny postępuje rozważnie, a głupi ujawnia głupotę.
Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
Niegodziwy posłaniec popada w zło, a wierny wysłannik jest lekarstwem.
Poseł niezbożny upada we złe; ale poseł wierny jest lekarstwem.
Ubóstwo i hańba spadną na tego, który odrzuca karność, a kto szanuje upomnienia, dozna czci.
Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
Spełnione pragnienie jest słodkie dla duszy, a odwrócenie się od zła budzi odrazę w głupcach.
Żądność wypełniona słodka jest duszy; ale odstąpić od złego, głupim jest obrzydliwością.
Kto przestaje z mądrymi, będzie mądry, a towarzysz głupców będzie zniszczony.
Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie.
Nieszczęście ściga grzeszników, a sprawiedliwych Bóg nagrodzi dobrem.
Nieszczęście grzeszników ściga; ale sprawiedliwym Bóg dobrem nagrodzi.
Dobry człowiek zostawia dziedzictwo dzieciom swoich dzieci, a majątek grzesznika jest zachowany dla sprawiedliwego.
Dobry człowiek zostawia dziedzictwo synom synów swoich; ale majętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana bywa.
Obfita żywność jest na roli ubogich, lecz i ta może niszczeć przez nieroztropność.
Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.
Kto oszczędza swą rózgę, nienawidzi swego syna, a kto go kocha, karze w porę.
Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.
Sprawiedliwy je i syci swoją duszę, a żołądek niegodziwych cierpi niedostatek.
Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.
UBG — Uwspółcześniona Biblia Gdańska © 2018 Fundacja Wrota Nadziei — licencja CC BY-ND 4.0.
BG — Biblia Gdańska (wyd. 1881) — domena publiczna; zachowano oryginalną pisownię.
Numeracja wersetów wszystkich przekładów jest uzgodniona z UBG; puste pole „—" oznacza, że dany przekład nie ma tu osobnego wersetu. Źródła i licencje przekładów →