Księga Przysłów 12

Kto kocha karność, kocha wiedzę, a kto nienawidzi upomnienia, jest głupi.

Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.

Dobry człowiek zdobędzie łaskę Pana, ale Pan potępi podstępnego.

Dobry odniesie łaskę od Pana; ale męża który złe myśli, Bóg potępi.

Człowiek nie umocni się niegodziwością, lecz korzeń sprawiedliwych nie będzie poruszony.

Nie zmocni się człowiek z niezbożności; ale korzeń sprawiedliwych nie będzie poruszony.

Żona cnotliwa jest koroną swego męża, ale ta, która go hańbi, jest jak zgnilizna w jego kościach.

Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do hańby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego.

Myśli sprawiedliwych są prawe, a rady niegodziwych zdradliwe.

Myśli sprawiedliwych są prawe: ale rady niepobożnych zdradliwe.

Słowa niegodziwych czyhają na krew, lecz usta prawych ocalą ich.

Słowa niepobożnych czyhają na krew; ale usta sprawiedliwych wybawiają ich.

Niegodziwi zostają powaleni i już ich nie ma, a dom sprawiedliwych się ostoi.

Niepobożni podwróceni bywają, tak, że ich niestaje; ale dom sprawiedliwych zostaje.

Człowiek będzie chwalony za jego mądrość, a kto jest przewrotnego serca, zostanie wzgardzony.

Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie.

Lepszy jest człowiek wzgardzony, który ma sługę, niż ten, kto się chwali, a któremu brak chleba.

Lepszy jest człowiek podły, który ma sługę, niżeli chlubny, któremu nie staje chleba.

Sprawiedliwy dba o życie swego bydła, a serce niegodziwych jest okrutne.

Sprawiedliwy ma na pieczy żywot bydlątka swego; ale serce niepobożnych okrutne jest.

Kto uprawia swoją ziemię, nasyci się chlebem, a kto naśladuje próżnujących, jest nierozumny.

Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, głupi jest.

Niegodziwy pragnie sieci złych, a korzeń sprawiedliwych wydaje owoc.

Niepobożny pragnie obrony przeciw nieszczęściu; ale korzeń sprawiedliwych daje ją.

Zły zostaje usidlony przez grzech swoich warg, a sprawiedliwy wyjdzie z ucisku.

W przestępstwie warg upląta się złośnik; ale sprawiedliwy z ucisku wychodzi.

Człowiek nasyci się dobrem z owocu swoich ust, a za dzieła swoich rąk otrzyma zapłatę.

Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.

Droga głupiego wydaje się słuszna w jego oczach, ale kto słucha rady, jest mądry.

Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.

Gniew głupiego objawia się od razu, a roztropny skrywa hańbę.

Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.

Kto mówi prawdę, wyraża sprawiedliwość, ale fałszywy świadek – oszustwo.

Kto mówi prawdę, opowiada sprawiedliwość; ale świadek kłamliwy mówi zdradę.

Znajdzie się taki, którego słowa są jak miecz przeszywający, lecz język mądrych jest lekarstwem.

Znajdzie takowego, co mówi słowa jako miecz przerażające; ale język mądrych jest lekarstwem.

Prawdomówne wargi będą trwać na wieki, ale język kłamliwy trwa króciutko.

Wargi prawdomówne utwierdzone będą na wieki; ale króciuchno trwa język kłamliwy.

Podstęp jest w sercu tych, którzy knują zło, lecz u doradzających pokój jest radość.

Zdrada jest w sercu tych, którzy złe myślą; ale którzy radzą do pokoju, mają wesele.

Sprawiedliwego nie spotka żadne zło, ale niegodziwi będą pełni nieszczęścia.

Nie spotka sprawiedliwego żadne nieszczęście; ale niezbożnicy pełni będą złego.

Wargi kłamliwe budzą odrazę w Panu, a ci, którzy postępują w prawdzie, podobają mu się.

Obrzydliwością są Panu wargi kłamliwe; ale czyniący prawdę podobają mu się.

Człowiek roztropny ukrywa wiedzę, a serce głupich rozgłasza głupotę.

Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.

Ręka pracowitych będzie panowała, a leniwa będzie płaciła daninę.

Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie dań dawała.

Troska w sercu człowieka przygnębia je, a dobre słowo je rozwesela.

Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.

Sprawiedliwy jest zacniejszy od swego bliźniego, a droga niegodziwych prowadzi ich na manowce.

Zacniejszy jest nad bliźniego swego sprawiedliwy; ale droga niezbożnych zawodzi ich.

Leniwy nie upiecze tego, co upolował, ale mienie człowieka pracowitego jest cenne.

Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.

Na ścieżce sprawiedliwości jest życie, na jej drodze nie ma śmierci.

Na ścieszce sprawiedliwości żywot, a na drodze ścieszki jej niemasz śmierci.