Studiuj werset

Księga Przysłów 12,25

„Troska w sercu człowieka przygnębia je, a dobre słowo je rozwesela."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Troska w sercu człowieka je gnębi, ale życzliwe słowo je pociesza.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Smutek w sercu męża poniży go: a powieścią dobrą uweselon bywa.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Frasunek serdeczny skurczy człowieka, ale z powieści wesołych rozraduie się.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Troska w sercu człowieka przygnębia je, a dobre słowo je rozwesela.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Heaviness in the heart of man maketh it stoop: but a good word maketh it glad.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Anxiety weighs down the heart of a man, but a good word cheers it up.
WEB · World English Bible, 2020: Anxiety in a man’s heart weighs it down, but a kind word makes it glad.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Mœror in corde viri humiliabit illum, et sermone bono lætificabitur.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: דְּאָגָ֣ה בְלֶב־אִ֣ישׁ יַשְׁחֶ֑נָּה וְדָבָ֖ר ט֣וֹב יְשַׂמְּחֶֽנָּה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: φοβερὸς λόγος καρδίαν ταράσσει ἀνδρὸς δικαίου, ἀγγελία δὲ ἀγαθὴ εὐφραίνει αὐτόν.

Porównaj cały rozdział Prz 12 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (17)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 16,24 →
„Miłe słowa są jak plaster miodu, słodycz dla duszy i lekarstwo dla kości.”
Prz 15,13 →
„Radosne serce rozwesela twarz, ale gdy smutek w sercu, duch jest przygnębiony.”
Prz 17,22 →
„Wesołe serce działa dobrze jak lekarstwo, a przygnębiony duch wysusza kości.”
Iz 50,4 →
„Pan Bóg dał mi język uczonych, abym umiał znużonemu mówić słowo w odpowiednim czasie. Budzi mnie każdego ranka, pobudza moje uszy, abym słuchał tak jak uczeni.”
Prz 15,23 →
„Człowiek cieszy się z odpowiedzi swoich ust, a słowo powiedziane we właściwym czasie jakże jest dobre!”
Ps 42,11 →
„Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.”
Prz 12,18 →
„Znajdzie się taki, którego słowa są jak miecz przeszywający, lecz język mądrych jest lekarstwem.”
Prz 27,9 →
„Maść i kadzidło radują serce, tak słodycz przyjaciela dzięki radzie od serca.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (9)

Za 1,13 →
„Pan odpowiedział Aniołowi, który rozmawiał ze mną, słowami dobrymi, słowami pociechy.”
Prz 18,14 →
„Duch człowieka zniesie jego chorobę, ale któż zniesie strapionego ducha?”
Prz 25,11 →
„Odpowiednio wypowiedziane słowo jest jak złote jabłko w srebrnych rzeźbach.”
Ps 38,6 →
„Jestem zgnębiony i bardzo pochylony, przez cały dzień chodzę smutny.”
Prz 14,10 →
„Serce zna własną gorycz, a obcy nie wtrąca się w jego radość.”
Mk 14,33–34 →
„Wziąwszy ze sobą Piotra, Jakuba i Jana, zaczął odczuwać lęk i udrękę. I powiedział do nich: Bardzo smutna jest moja dusza aż do śmierci. Zostańcie tu i czuwajcie.”
2Kor 2,4–7 →
„Gdyż w wielkim ucisku i utrapieniu serca, wśród wielu łez pisałem do was nie po to, abyście się smucili, ale żebyście poznali, jak wielka jest moja miłość do was. Jeśli więc ktoś spowodował smutek, to nie mnie zasmucił, ale po części – by nie obciążyć – was wszystkich.…”
Ne 2,1–2 →
„I oto zdarzyło się w miesiącu Nisan, w dwudziestym roku króla Artakserksesa, gdy stało przed nim wino, że wziąłem je i podałem królowi, a nigdy przedtem nie byłem taki smutny w jego obecności. Król więc zapytał mnie: Czemu tak smutno wyglądasz, skoro nie jesteś chory?…”
Prz 15,15 →
„Wszystkie dni strapionego są złe, ale kto jest wesołego serca, ma nieustanną ucztę.”