Studiuj werset

Księga Przysłów 17,22

„Wesołe serce działa dobrze jak lekarstwo, a przygnębiony duch wysusza kości."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Rozradowane serce przyspiesza uzdrowienie; a duch zgnębiony wysusza kości.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Serce wesołe czyni wiek kwitnący: duch smutny wysusza kości.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Serce wesołe czyni dobre zdrowie, a duch smętny wysusza kosci.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Radosne serce jest dobrym lekarstwem, a złamany duch wysusza kości.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: A merry heart doeth good like a medicine: but a broken spirit drieth the bones.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: A joyful heart is good medicine, but a broken spirit dries up the bones.
WEB · World English Bible, 2020: A cheerful heart makes good medicine, but a crushed spirit dries up the bones.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Animus gaudens ætatem floridam facit; spiritus tristis exsiccat ossa.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: לֵ֣ב שָׂ֭מֵחַ יֵיטִ֣ב גֵּהָ֑ה וְר֥וּחַ נְ֝כֵאָ֗ה תְּיַבֶּשׁ־גָּֽרֶם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καρδία εὐφραινομένη εὐεκτεῖν ποιεῖ, ἀνδρὸς δὲ λυπηροῦ ξηραίνεται τὰ ὀστᾶ.

Porównaj cały rozdział Prz 17 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 15,13 →
„Radosne serce rozwesela twarz, ale gdy smutek w sercu, duch jest przygnębiony.”
Prz 12,25 →
„Troska w sercu człowieka przygnębia je, a dobre słowo je rozwesela.”
Prz 18,14 →
„Duch człowieka zniesie jego chorobę, ale któż zniesie strapionego ducha?”
2Kor 7,10 →
„Bo smutek, który jest według Boga, przynosi pokutę ku zbawieniu, czego nikt nie żałuje; lecz smutek według świata przynosi śmierć.”
Koh 9,7–9 →
„Idź więc, jedz z radością swój chleb i pij z wesołym sercem swe wino, gdyż Bóg już przyjął twoje dzieła. Niech twoje szaty będą zawsze białe i niech nie zabraknie olejku na twoją głowę.…”
Rz 5,2–5 →
„Dzięki któremu też otrzymaliśmy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której trwamy i chlubimy się nadzieją chwały Boga. A nie tylko to, ale chlubimy się też uciskami, wiedząc, że ucisk wyrabia cierpliwość; A cierpliwość – doświadczenie, doświadczenie zaś – nadzieję;…”
2Kor 2,7 →
„Tak więc przeciwnie, powinniście mu raczej przebaczyć i pocieszyć go, aby przypadkiem zbytni smutek go nie pochłonął.”
Ps 102,3–5 →
„Moje dni bowiem nikną jak dym, a moje kości są rozpalone jak ognisko. Moje serce jest porażone i usycha jak trawa, tak że zapomniałem jeść chleb. Od głosu mego wołania moje kości przylgnęły mi do ciała.”
Ps 22,15 →
„Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia; położyłeś mnie w prochu śmierci.”
Ps 32,3–4 →
„Gdy milczałem, moje kości schły od moich całodziennych narzekań. We dnie i w nocy bowiem ciążyła na mnie twoja ręka, usychałem jak podczas letniej suszy. Sela.”