Studiuj werset

Księga Przysłów 14,10

„Serce zna własną gorycz, a obcy nie wtrąca się w jego radość."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Tylko samo serce zna swoją własną gorycz, lecz także w jego radości obcy nie może brać udziału.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Serce, które zna gorzkość dusze swojéj, do wesela jego nie przymięsza się obcy.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Każdy poznawa gorzkość dusze swey, a iego wesela nikt iny vczestnikiem nie będzie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Serce zna gorycz swojej duszy, a obcy nie ma udziału w jego radości.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The heart knoweth his own bitterness; and a stranger doth not intermeddle with his joy.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The heart knows its own bitterness, and no stranger shares in its joy.
WEB · World English Bible, 2020: The heart knows its own bitterness and joy; he will not share these with a stranger.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Cor quod novit amaritudinem animæ suæ, in gaudio ejus non miscebitur extraneus.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: לֵ֗ב י֭וֹדֵעַ מָרַּ֣ת נַפְשׁ֑וֹ וּ֝בְשִׂמְחָת֗וֹ לֹא־יִתְעָ֥רַב זָֽר׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καρδία ἀνδρὸς αἰσθητική, λυπηρὰ ψυχὴ αὐτοῦ· ὅταν δὲ εὐφραίνηται, οὐκ ἐπιμίγνυται ὕβρει.

Porównaj cały rozdział Prz 14 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (13)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Flp 4,7 →
„A pokój Boży, który przewyższa wszelkie zrozumienie, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.”
Prz 18,14 →
„Duch człowieka zniesie jego chorobę, ale któż zniesie strapionego ducha?”
Prz 15,13 →
„Radosne serce rozwesela twarz, ale gdy smutek w sercu, duch jest przygnębiony.”
J 14,18 →
„Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.”
Hi 10,1 →
„Moja dusza zmęczona jest życiem; dam upust swemu narzekaniu, będę mówił w goryczy swej duszy.”
Ap 2,17 →
„Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów: Temu, kto zwycięży, dam jeść z manny ukrytej i dam mu kamyk biały, a na kamyku wypisane nowe imię, którego nikt nie zna oprócz tego, który je otrzymuje.”
1Sm 1,10 →
„A ona, z goryczą w duszy, modliła się do Pana i strasznie płakała.”
2Krl 4,27 →
„A gdy przyszła do męża Bożego na górę, objęła go za nogi. A Gehazi zbliżył się, aby ją odepchnąć. Lecz mąż Boży powiedział: Zostaw ją, bo jej dusza jest pogrążona w smutku, a Pan zataił to przede mną i nie oznajmił mi tego.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (5)

Hi 7,11 →
„Dlatego nie mogę powstrzymać swoich ust, będę mówił w utrapieniu swego ducha, będę narzekał w goryczy swojej duszy.”
Ps 25,14 →
„Tajemnica Pana jest objawiona tym, którzy się go boją, oznajmi im swoje przymierze.”
Mk 14,33–34 →
„Wziąwszy ze sobą Piotra, Jakuba i Jana, zaczął odczuwać lęk i udrękę. I powiedział do nich: Bardzo smutna jest moja dusza aż do śmierci. Zostańcie tu i czuwajcie.”
J 12,27 →
„Teraz moja dusza jest zatrwożona. I cóż powiem? Ojcze, zachowaj mnie od tej godziny? Przecież dlatego przyszedłem na tę godzinę.”
1P 1,8 →
„A choć go nie widzieliście, miłujecie; i w niego, choć teraz go nie widzicie, wierzycie; i cieszycie się radością niewysłowioną i pełną chwały;”