Studiuj werset

Księga Przysłów 12,26

„Sprawiedliwy jest zacniejszy od swego bliźniego, a droga niegodziwych prowadzi ich na manowce."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Zacniejszy jest nad bliźniego swego sprawiedliwy; ale droga niezbożnych zawodzi ich."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Więcej niż bliźni posiada sprawiedliwy, a droga niegodziwych wyprowadzi ich na tułactwo.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Kto nie waży szkody dla przyjaciela, jest sprawiedliwy: lecz droga niezbożnych zdradzi je.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Sprawiedliwy zacnieyszy iest niźli bliźni iego, a złośnicy zbłądzą na drodze swey.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Sprawiedliwy rozeznaje swojego bliźniego, a droga niegodziwych prowadzi ich na manowce.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The righteous is more excellent than his neighbour: but the way of the wicked seduceth them.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: A righteous man is cautious in friendship, but the ways of the wicked lead them astray.
WEB · World English Bible, 2020: A righteous person is cautious in friendship, but the way of the wicked leads them astray.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui negligit damnum propter amicum, justus est; iter autem impiorum decipiet eos.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: יָתֵ֣ר מֵרֵעֵ֣הוּ צַדִּ֑יק וְדֶ֖רֶךְ רְשָׁעִ֣ים תַּתְעֵֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐπιγνώμων δίκαιος ἑαυτοῦ φίλος ἔσται, αἱ δὲ γνῶμαι τῶν ἀσεβῶν ἀνεπιεικεῖς. ἁμαρτάνοντας καταδιώξεται κακὰ ἡ δὲ ὁδὸς τῶν ἀσεβῶν πλανήσει αὐτούς.

Porównaj cały rozdział Prz 12 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1J 2,26 →
„To wszystko wam napisałem o tych, którzy was zwodzą.”
Jk 1,13–14 →
„Niech nikt, gdy jest kuszony, nie mówi: Jestem kuszony przez Boga. Bóg bowiem nie może być kuszony do złego ani sam nikogo nie kusi. Lecz każdy jest kuszony przez własną pożądliwość, która go pociąga i nęci.”
Ps 18,12–13 →
„Przed jego blaskiem rozeszły się jego obłoki, grad i węgle ogniste. I zagrzmiał Pan na niebiosach, Najwyższy wydał swój głos, grad i węgle ogniste.”
Prz 17,27 →
„Kto ma wiedzę, powściąga swoje słowa, człowiek roztropny jest zacnego ducha.”
Mt 5,46–48 →
„Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, jakąż macie nagrodę? Czyż i celnicy tego nie czynią? A jeśli tylko waszych braci pozdrawiacie, cóż szczególnego czynicie? Czyż i celnicy tak nie czynią? Bądźcie więc doskonali, tak jak doskonały jest wasz Ojciec, który jest w niebie.”
Prz 12,13 →
„Zły zostaje usidlony przez grzech swoich warg, a sprawiedliwy wyjdzie z ucisku.”
Łk 6,32–36 →
„Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, na jaką wdzięczność zasługujecie? Przecież i grzesznicy miłują tych, którzy ich miłują. A jeśli dobrze czynicie tym, którzy wam dobrze czynią, na jaką wdzięczność zasługujecie? Przecież i grzesznicy postępują tak samo.…”
2P 2,18–22 →
„Mówiąc bowiem słowa wyniosłe i puste, zwabiają żądzami ciała i rozpustą tych, którzy prawdziwie uciekli od żyjących w błędzie. Wolność im obiecują, a sami są niewolnikami zepsucia. Przez co bowiem jest ktoś pokonany, przez to też jest zniewolony.…”