Studiuj werset

Księga Przysłów 13,3

„Kto strzeże swych ust, strzeże swojej duszy; kto szeroko otwiera swe wargi, będzie zniszczony."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Kto strzeże swoich ust – ten pilnuje swojego życia; zaś kto swe wargi lekkomyślnie otwiera – temu grozi ruina.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Kto strzeże ust swoich, strzeże dusze swojej: lecz, kto nie rozmyślny jest ku mówieniu, poczuje szkody.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktory strzeże vst swoich, strzeże dusze swoiey, ale ktory nieobacznie otwarza wargi swe, będzie stłumion.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Kto strzeże swoich ust, ratuje swoją duszę; kto szeroko otwiera swoje wargi, taki będzie zniszczony.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He that keepeth his mouth keepeth his life: but he that openeth wide his lips shall have destruction.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He who guards his mouth protects his life, but the one who opens his lips invites his own ruin.
WEB · World English Bible, 2020: He who guards his mouth guards his soul. One who opens wide his lips comes to ruin.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui custodit os suum custodit animam suam; qui autem inconsideratus est ad loquendum, sentiet mala.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: נֹצֵ֣ר פִּ֭יו שֹׁמֵ֣ר נַפְשׁ֑וֹ פֹּשֵׂ֥ק שְׂ֝פָתָ֗יו מְחִתָּה־לֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὃς φυλάσσει τὸ ἑαυτοῦ στόμα, τηρεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν, ὁ δὲ προπετὴς χείλεσι πτοήσει ἑαυτόν.

Porównaj cały rozdział Prz 13 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 21,23 →
„Kto strzeże swoich ust i języka, strzeże swojej duszy przed utrapieniem.”
Prz 18,21 →
„Śmierć i życie są w mocy języka, a kto go miłuje, spożyje jego owoc.”
Prz 18,7 →
„Usta głupiego są jego zgubą, a jego wargi sidłem jego duszy.”
Jk 3,2–12 →
„Wszyscy bowiem w wielu sprawach upadamy. Jeśli ktoś nie upada w mowie, jest człowiekiem doskonałym, który też może utrzymać na wodzy całe ciało. Oto koniom wkładamy wędzidła do pysków, aby były nam posłuszne, i kierujemy całym ich ciałem.…”
Ps 39,1 →
„Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, abym nie zgrzeszył językiem; nałożę na usta wędzidło, dopóki niegodziwy będzie przede mną.”
Mt 12,36–37 →
„Ale mówię wam, że z każdego bezużytecznego słowa, które wypowiedzą ludzie, zdadzą sprawę w dzień sądu. Bo na podstawie twoich słów będziesz usprawiedliwiony i na podstawie twoich słów będziesz potępiony.”
Prz 10,19 →
„Wielomówność nie bywa bez grzechu, a kto powściąga swoje wargi, jest roztropny.”
Prz 20,19 →
„Plotkarz zdradza tajemnice; dlatego nie zadawaj się z tym, który pochlebia wargami.”
Jk 1,26 →
„Jeśli ktoś wśród was sądzi, że jest pobożny, a nie powściąga swego języka, lecz oszukuje swe serce, tego pobożność jest próżna.”
Prz 12,13 →
„Zły zostaje usidlony przez grzech swoich warg, a sprawiedliwy wyjdzie z ucisku.”