bulgotać

Dzień dniowi opowiada słowo, a noc nocy oznajmia wiedzę.

Oto bluzgają swymi ustami, miecze na ich wargach. Mówią bowiem: Któż słyszy?

Otworzę moje usta do przypowieści, opowiem starodawne tajemnice;

Jak długo będą pleść, mówić zuchwale i chełpić się wszyscy czyniący nieprawość?

Moje wargi wygłoszą chwałę, gdy nauczysz mnie twoich praw.

Będą wysławiać pamięć twojej wielkiej dobroci i śpiewać o twojej sprawiedliwości.

Nawróćcie się na moje upomnienie; oto wyleję na was mojego ducha, oznajmię wam moje słowa.

Język mądrych zdobi wiedzę, ale usta głupich tryskają głupotą.

Serce sprawiedliwego rozmyśla nad odpowiedzią, a usta niegodziwych tryskają złymi rzeczami.

Słowa ust człowieka są jak głębokie wody, a źródło mądrości jak płynący potok.

Zdechłe muchy zasmradzają i psują olejek aptekarza. Tak samo odrobina głupstwa psuje człowieka poważanego z powodu jego mądrości i sławy.