Księga Przysłów 19

Lepszy jest ubogi, który postępuje uczciwie, niż człowiek o przewrotnych wargach, który jest głupcem.

Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.

Nie jest też dobrze, by dusza nie miała wiedzy, a kto jest prędkich nóg, grzeszy.

Zaiste duszy bez umiejętności nie dobrze, a kto jest prędkich nóg, potknie się.

Głupota człowieka wypacza jego drogę, a jego serce zapala się gniewem przeciwko Panu.

Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

Bogactwo przyciąga wielu przyjaciół, ale ubogi zostaje odłączony od przyjaciela.

Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół; ale ubogi od przyjaciela swego odłączony bywa.

Fałszywy świadek nie uniknie kary, a kto mówi kłamstwa, nie ujdzie.

Fałszywy świadek nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, nie ujdzie.

Wielu uprasza o przychylność dostojnika i każdy jest przyjacielem człowieka hojnego.

Wielu się ich uniża przed księciem, a każdy jest przyjacielem mężowi szczodremu.

Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go, tym bardziej oddalają się od niego jego przyjaciele; ściga ich słowami, ale ich nie ma.

Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go; daleko więcej inni przyjaciele jego oddalają się od niego; woła za nimi, a niemasz ich.

Kto zdobywa rozum, miłuje swoją duszę, a kto strzeże roztropności, znajdzie dobro.

Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.

Fałszywy świadek nie uniknie kary, a kto mówi kłamstwa, zginie.

Świadek fałszywy nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, zginie.

Głupiemu nie przystoi życie w rozkoszach, tym mniej słudze panować nad książętami.

Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.

Roztropność człowieka powściąga jego gniew, a jego chwałą jest darować wykroczenie.

Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.

Gniew króla jest jak ryk lwa, a jego przychylność jak rosa na trawie.

Zapalczywość królewska jest jako ryk lwięcia; ale łaska jego jest jako rosa na trawie.

Głupi syn jest utrapieniem dla swego ojca, a kłótliwa żona jest jak nieustanne kapanie z dachu.

Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.

Dom i bogactwo są dziedzictwem po ojcach, ale roztropna żona jest od Pana.

Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.

Lenistwo pogrąża w twardym śnie, a leniwa dusza będzie cierpieć głód.

Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.

Kto przestrzega przykazania, zachowuje swoją duszę, ale kto gardzi swymi drogami, zginie.

Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie.

Kto lituje się nad ubogim, pożycza Panu, a on mu odpłaci za jego dobrodziejstwo.

Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda.

Karz swego syna, dopóki jest nadzieja, i niech twoja dusza mu nie pobłaża z powodu jego płaczu.

Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.

Człowiek wielkiego gniewu poniesie karę, a jeśli go uwolnisz, znowu będziesz musiał to zrobić.

Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.

Posłuchaj rady i przyjmij pouczenie, abyś był mądry u kresu swych dni.

Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.

Wiele jest zamysłów w sercu człowieka, ale rada Pana się ostoi.

Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.

Pragnienie człowieka to jego dobroczynność i lepszy jest ubogi niż kłamca.

Pożądana rzecz człowiekowi dobroczynność jego, ale lepszy jest ubogi, niż mąż kłamliwy.

Bojaźń Pana prowadzi do życia, a kto ją ma, spocznie syty i nie nawiedzi go zło.

Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.

Leniwy kryje swą rękę pod pachę i do ust jej nie podnosi.

Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej.

Uderz szydercę, a prosty będzie roztropniejszy; strofuj rozumnego, a pojmie wiedzę.

Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.

Kto trwoni dobra ojca i wypędza matkę, ten jest synem, który przynosi wstyd i hańbę.

Syn wstyd i hańbę zadawający, ojca gubi i matkę wygania.

Synu mój, przestań słuchać pouczeń, które cię odwodzą od słów rozumnych.

Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.

Nikczemny świadek naśmiewa się z sądu, a usta niegodziwych pożerają nieprawość.

Świadek złośliwy pośmiewa się z sądu, a usta niezbożnych połykają nieprawość.

Sądy są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet głupców.

Sądy są na pośmiewców zgotowane, a guzy na grzbiet głupich.