gniew
H2197 — hebrajskie słowo זַ֫עַף (ve.Za.'af), rzeczownik o znaczeniu „gniew" (ang. rage). W Biblii występuje 6 razy, w 5 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 2 Księga Kronik (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Jak UBG oddaje to słowo
Co faktycznie stoi w tekście UBG przy tym słowie oryginału — oddania pogrupowane (bez różnic w odmianie), z liczbą wystąpień i przykładami, które otwierają werset w interlinii. Szerokość paska to udział w 6 wystąpieniach z osobnym oddaniem.
- „gniew”2× · 33%
- „wzburzony”1× · 17%
- „wściekłością”1× · 17%
- „zapalczywości”1× · 17%
- „burzyć”1× · 17%
Dopasowanie słów UBG do oryginału jest automatyczne i orientacyjne.
Wystąpienia
6 wersetówWtedy Asa rozgniewał się na widzącego i wtrącił go do więzienia, bo był tym wzburzony. W tym czasie Asa uciskał także niektórych z ludu.
A był tam prorok Pana o imieniu Obed, który wyszedł naprzeciw wojska, kiedy wracało do Samarii, i powiedział im: Oto Pan, Bóg waszych ojców, rozgniewał się na Judę i wydał ich w wasze ręce, a wy ich wymordowaliście z wściekłością, która dosięgła aż nieba.
Gdy Pan da usłyszeć swój wspaniały głos i pokaże swoje wyciągnięte ramię w zapalczywości swego gniewu, w płomieniu trawiącego ognia, z rozproszeniem, wśród nawałnic i gradu.
Potem wzięli Jonasza i wrzucili do morza, a morze przestało się burzyć.
Zniosę gniew Pana, bo zgrzeszyłem przeciwko niemu, aż będzie bronił mojej sprawy i wykona dla mnie sąd. Wyprowadzi mnie na światło i ujrzę jego sprawiedliwość.