Księga Nehemiasza 7interlinia hebrajsko-polska

A gdy mur został odbudowany i wstawiłem wrota, gdy ustanowiono odźwiernych, śpiewaków i Lewitów;

Nad Jerozolimą postawiłem Chananiego, swojego brata, a Chananiasza ustanowiłem dowódcą pałacu. On bowiem był wiernym człowiekiem i bał się Boga bardziej niż wielu innych;

I powiedziałem do nich: Niech nie otwierają bram Jerozolimy, aż słońce będzie dopiekać; a póki tam stoją, niech zamkną bramy i zaryglują je. Należy ustanowić straż spośród mieszkańców Jerozolimy, każdego na jego posterunku i każdego naprzeciwko własnego domu.

A miasto było przestronne i wielkie, ale ludu w jego murach było niewiele, a domy jeszcze nie zostały odbudowane.

I mój Bóg położył mi na sercu, abym zebrał dostojników, przełożonych i lud, aby zostali spisani według rodowodów. Wtedy znalazłem księgę rodowodów tych, którzy pierwsi powrócili, a znalazłem w niej taki zapis.

Oto ludzie tej prowincji, którzy przybyli z niewoli, dokąd zostali uprowadzeni, których uprowadził Nabuchodonozor, król Babilonu, a powrócili do Jerozolimy i do Judy, każdy do swego miasta.

Przyszli z Zorobabelem, z Jeszuą, Nehemiaszem, Azariaszem, Raamiaszem, Nachamanim, Mardocheuszem, Bilszanem, Misperetem, Bigwajem, Nechumem i Baaną. Oto liczba mężczyzn ludu Izraela:

Synów Parosza – dwa tysiące stu siedemdziesięciu dwóch;

Synów Szefatiasza – trzystu siedemdziesięciu dwóch;

Synów Aracha – sześciuset pięćdziesięciu dwóch;

Synów Pachat-Moaba, synów Jeszuy i Joaba – dwa tysiące ośmiuset osiemnastu;

Synów Elama – tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;

Synów Zattua – ośmiuset czterdziestu pięciu;

Synów Zakkaja – siedmiuset sześćdziesięciu;

Synów Binnuja – sześciuset czterdziestu ośmiu;

Synów Bebaja – sześciuset dwudziestu ośmiu;

Synów Azgada – dwa tysiące trzystu dwudziestu dwóch;

Synów Adonikama – sześciuset sześćdziesięciu siedmiu;

Synów Bigwaja – dwa tysiące sześćdziesięciu siedmiu;

Synów Adina – sześciuset pięćdziesięciu pięciu;

Synów Atera, z linii Ezechiasza – dziewięćdziesięciu ośmiu;

Synów Chaszuma – trzystu dwudziestu ośmiu;

Synów Besaja – trzystu dwudziestu czterech;

Synów Charifa – stu dwunastu;

Synów z Gibeonu – dziewięćdziesięciu pięciu.

Mężczyźni z Betlejem i Netofy – stu osiemdziesięciu ośmiu;

Mężczyźni z Anatot – stu dwudziestu ośmiu;

Mężczyźni z Bet-Azmawet – czterdziestu dwóch;

Mężczyźni z Kiriat-Jearim, Kefiry i Beerot – siedmiuset czterdziestu trzech;

Mężczyźni z Rama i Geba – sześciuset dwudziestu jeden;

Mężczyźni z Mikmas – stu dwudziestu dwóch;

Mężczyźni z Betel i Aj – stu dwudziestu i trzech;

Mężczyźni z drugiego Nebo – pięćdziesięciu dwóch;

Synów drugiego Elama – tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;

Synów Charima – trzystu dwudziestu;

Synów Jerycha – trzystu czterdziestu pięciu;

Synów z Lod, Chadida i Ono – siedmiuset dwudziestu jeden;

Synów Senai – trzy tysiące dziewięciuset trzydziestu.

Kapłani: synów Jedajasza, z domu Jeszuy – dziewięciuset siedemdziesięciu trzech;

Synów Immera – tysiąc pięćdziesięciu dwóch;

Synów Paszchura – tysiąc dwustu czterdziestu siedmiu;

Synów Charima – tysiąc siedemnastu.

Lewici: synów Jeszuy, Kadmiela, z synów Hodwy – siedemdziesięciu czterech.

Śpiewacy: synów Asafa – stu czterdziestu ośmiu.

Odźwiernych: synów Szalluma, synów Atera, synów Talmona, synów Akkuba, synów Chatity, synów Szobaja – stu trzydziestu ośmiu.

Netinici: synowie Sichy, synowie Chaszufy, synowie Tabbaota;

Synowie Kerosa, synowie Sii, synowie Padona;

Synowie Lebana, synowie Chagaby, synowie Szalmaja;

Synowie Chanana, synowie Giddela, synowie Gachara;

Synowie Reajasza, synowie Resina, synowie Nekody;

Synowie Gazzama, synowie Uzzy, synowie Paseacha;

Synowie Besaja, synowie Meunitów, synowie Nefisytów;

Synowie Bakbuka, synowie Chakufy, synowie Charchura;

Synowie Baslita, synowie Mechidy, synowie Charszy;

Synowie Barkosa, synowie Sisery, synowie Tamacha;

Synowie Nesjacha, synowie Chatify;

Synowie sług Salomona: synowie Sotaja, synowie Sofereta, synowie Peridy;

Synowie Jaali, synowie Darkona, synowie Giddela;

Synowie Szefatiasza, synowie Chattila, synowie Pocheret-Hassebaima, synowie Amona.

Wszystkich Netinitów i synów sług Salomona – trzystu dziewięćdziesięciu dwóch.

A oto ci, którzy przybyli z Tel-Melach, Tel-Charsza, Kerub, Addan i Immer, ale nie mogli wykazać domu swoich ojców i swego potomstwa – tego, czy pochodzą z Izraela.

Synów Delajasza, synów Tobiasza, synów Nekody – sześciuset czterdziestu dwóch.

A z kapłanów: synowie Chobajasza, synowie Kosa, synowie Barzillaja, który pojął za żonę jedną z córek Barzillaja Gileadczyka i przybrał ich imię.

Ci szukali swego spisu według rodowodu, ale nie znaleźli, toteż zostali wykluczeni z kapłaństwa.

Tirszata zakazał im spożywać z pokarmów najświętszych, dopóki nie pojawi się kapłan z Urim i Tummim.

Całe to zgromadzenie liczyło czterdzieści dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt osób;

Nie licząc ich sług i służących, których było siedem tysięcy trzysta trzydzieścioro siedmioro. A wśród nich było dwieście czterdzieścioro pięcioro śpiewaków i śpiewaczek.

Ich koni – siedemset trzydzieści sześć. Ich mułów – dwieście czterdzieści pięć.

Wielbłądów – czterysta trzydzieści pięć. Osłów – sześć tysięcy siedemset dwadzieścia.

A niektórzy z naczelników rodów dali na prace. Tirszata dał do skarbca tysiąc drachm złota, pięćdziesiąt czasz i pięćset trzydzieści szat kapłańskich.

Niektórzy też z przedniejszych rodów dali do skarbca na pracę dwadzieścia tysięcy drachm złota i dwa tysiące dwieście min srebra.

A to, co dała reszta ludu, wynosiło dwadzieścia tysięcy drachm złota, dwa tysiące min srebra i sześćdziesiąt siedem szat kapłańskich.

Tak więc kapłani, Lewici, odźwierni, śpiewacy, część ludu, Netinici i cały Izrael osiedlili się w swoich miastach. A gdy nastał siódmy miesiąc, synowie Izraela mieszkali w swoich miastach.