Szefatiasz
H8203 — hebrajskie słowo שְׁפַטְיָהוּ (she.fat.Yah), nazwa własna o znaczeniu „Szefatiasz" (ang. Shephatiah). W Biblii występuje 13 razy, w 6 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Kronik (4×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
13 wersetówCzwartym był Adoniasz, syn Chaggity, piątym – Szefatiasz, syn Abitali;
I Jibnejasz, syn Jerochama, Ela, syn Uzziego, syna Mikriego, i Meszullam, syn Szefatiasza, syna Reuela, syna Jibniasza.
Eluzaj, Jerimot, Bealiasz, Szemariasz i Szefatiasz Charufita;
Ponadto nad pokoleniami Izraela postawieni byli: nad Rubenitami przełożonym był Eliezer, syn Zikriego; nad Symeonitami – Szefatiasz, syn Maaki;
Ten miał braci, synów Jehoszafata: Azariasza, Jechiela, Zachariasza, Azariasza, Mikaela i Szefatiasza. Ci wszyscy byli synami Jehoszafata, króla Izraela.
Synowie Szefatiasza, synowie Chattila, synowie Pocheret-Hassebaima, synowie Amona.
I tak w Jerozolimie mieszkali niektórzy z synów Judy i Beniamina. Z synów Judy: Ataja, syn Uzjasza, syna Zachariasza, syna Amarasza, syna Szefatiasza, syna Mahalaleela z synów Peresa;
Wtedy Szefatiasz, syn Matana, Gedaliasz, syn Paszchura, Jukal, syn Szelemiasza, i Paszchur, syn Malkiasza, usłyszeli słowa, które Jeremiasz wypowiadał do całego ludu: