Księga Ezdrasza 2interlinia hebrajsko-polska

A oto są ludzie prowincji, którzy wyszli z niewoli i wygnania, uprowadzeni do Babilonu przez Nabuchodonozora, króla Babilonu, a powrócili oni do Jerozolimy i Judy – każdy do swojego miasta.

Przybyli razem z Zorobabelem, Jeszuą, Nehemiaszem, Serajaszem, Reelajaszem, Mardocheuszem, Bilszanem, Misparem, Bigwajem, Rechumem i Baaną. A oto liczba mężczyzn ludu Izraela:

Synów Parosza – dwa tysiące stu siedemdziesięciu dwóch;

Synów Szefatiasza – trzystu siedemdziesięciu dwóch;

Synów Aracha – siedmiuset siedemdziesięciu pięciu;

Synów Pachat-Moaba, synów Jeszuy i Joaba – dwa tysiące ośmiuset dwunastu;

Synów Elama – tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;

Synów Zattua – dziewięciuset czterdziestu pięciu;

Synów Zakkaja – siedmiuset sześćdziesięciu;

Synów Baniego – sześciuset czterdziestu dwóch;

Synów Bebaja – sześciuset dwudziestu trzech;

Synów Azgada – tysiąc dwustu dwudziestu dwóch;

Synów Adonikama – sześciuset sześćdziesięciu sześciu;

Synów Bigwaja – dwa tysiące pięćdziesięciu sześciu;

Synów Adina – czterystu pięćdziesięciu czterech;

Synów Atera, z linii Ezechiasza – dziewięćdziesięciu ośmiu;

Synów Besaja – trzystu dwudziestu trzech;

Synów Jory – stu dwunastu;

Synów Chaszuma – dwustu dwudziestu trzech;

Synów Gibbara – dziewięćdziesięciu pięciu;

Synów z Betlejem – stu dwudziestu trzech;

Mężczyzn z Netofy – pięćdziesięciu sześciu;

Mężczyzn z Anatot – stu dwudziestu ośmiu;

Synów z Azmawet – czterdziestu dwóch;

Synów z Kiriat-Jearim, Kefiry i Beerot – siedmiuset czterdziestu trzech;

Synów z Rama i Geba – sześciuset dwudziestu jeden;

Mężczyzn z Mikmas – stu dwudziestu dwóch;

Mężczyzn z Betela i Aj – dwustu dwudziestu trzech;

Synów Nebo – pięćdziesięciu dwóch;

Synów Magbisza – stu pięćdziesięciu sześciu;

Synów drugiego Elama – tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;

Synów Charima – trzystu dwudziestu;

Synów z Loda, Chadida i Ono – siedmiuset dwudziestu pięciu;

Synów z Jerycha – trzystu czterdziestu pięciu;

Synów Senai – trzy tysiące sześciuset trzydziestu.

Kapłani: synów Jedajasza, z domu Jeszuy – dziewięciuset siedemdziesięciu trzech;

Synów Immera – tysiąc pięćdziesięciu dwóch;

Synów Paszchura – tysiąc dwustu czterdziestu siedmiu;

Synów Charima – tysiąc siedemnastu.

Lewici: synów Jeszuy i Kadmiela, synów Hodawiasza – siedemdziesięciu czterech.

Śpiewacy: synów Asafa – stu dwudziestu ośmiu.

Synowie odźwiernych: synów Szalluma, synów Atera, synów Talmona, synów Akkuba, synów Chatity, synów Szobaja, wszystkich razem – stu trzydziestu dziewięciu.

Netinici: synów Sichy, synów Chasufy, synów Tabbaota;

Synów Kerosa, synów Sijachy, synów Padona;

Synów Lebany, synów Hagaby, synów Akkuba;

Synów Chagaba, synów Szalmaja, synów Chanana;

Synów Giddela, synów Gachara, synów Reajasza;

Synów Resina, synów Nekody, synów Gazzama;

Synów Uzzy, synów Paseacha, synów Besaja;

Synów Asny, synów Mehunima, synów Nefusima;

Synów Bakbuka, synów Chakufy, synów Charchura;

Synów Basluta, synów Mechidy, synów Charszy;

Synów Barkosa, synów Sisery, synów Tamacha;

Synów Nesjacha, synów Chatify;

Synów sług Salomona, synów Sotaja, synów Sofereta, synów Perudy;

Synów Jaali, synów Darkona, synów Giddela;

Synów Szefatiasza, synów Chattila, synów Pocheret-Hassebaima, synów Amiego;

Wszystkich Netinitów oraz synów sług Salomona – trzystu dziewięćdziesięciu dwóch.

A oto ci, którzy wyruszyli z Tel-Melach, Telcharsa, Keruba, Addan i Immer, ale nie mogli wykazać pochodzenia domu swoich ojców ani swego potomstwa – czy są z Izraela.

Synów Delajasza, synów Tobiasza, synów Nekody – sześciuset pięćdziesięciu dwóch.

A synowie kapłanów: synowie Chobajasza, synowie Kosa, synowie Barzillaja, który pojął za żonę jedną z córek Barzillaja Gileadczyka i przybrał jego imię;

Ci szukali swego opisu w rodowodach, ale go nie znaleźli. Zostali więc jako nieczyści wykluczeni z kapłaństwa.

I Tirszata zakazał im spożywać z rzeczy najświętszych, dopóki nie powstanie kapłan z Urim i z Tummim.

Całe to zgromadzenie liczyło czterdzieści dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt osób;

Nie licząc ich sług i służących, których było siedem tysięcy trzysta trzydzieści siedem, a między nimi znajdowało się dwieście śpiewaków i śpiewaczek.

Koni mieli siedemset trzydzieści sześć, mułów – dwieście czterdzieści pięć;

Wielbłądów – czterysta trzydzieści pięć, osłów – sześć tysięcy siedemset dwadzieścia.

A niektórzy z naczelników rodów, gdy przyszli do domu Pana, który był w Jerozolimie, składali dobrowolne dary, aby odbudować dom Boży na jego miejscu.

Według swoich możliwości dali do skarbca na odbudowę sześćdziesiąt jeden tysięcy drachm złota, pięć tysięcy min srebra i sto szat kapłańskich.

A więc kapłani, Lewici i część ludu oraz śpiewacy, odźwierni i Netinici zamieszkali w swoich miastach, a cała reszta Izraela w swoich miastach.