סְנָאָהse.na.'AhH5570
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Senaa
ang. „Senaah"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
4 wystąpień4 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5570 — hebrajskie słowo סְנָאָה (se.na.'Ah), nazwa własna o znaczeniu „Senaa" (ang. Senaah). W Biblii występuje 4 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Nehemiasza (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 9:7הַסְּנֻאָֽה׃
Z synów Beniamina: Sallu, syn Meszullama, syna Hodawiasza, syna Hassenuy;
glosa: [ta] Senaa
Księga Ezdrasza
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).